“หากข้ามองไม่ผิดเหมือนมันจะผ่านค่ายกลมาพร้อมกับตถาคต…แต่ข้ามั่นใจว่าไม่เคยเห็นมันมาก่อน เช่นนั้นมันไม่ใช่คนของนิกายอมตะสราญรมย์พวกเราแน่”
“เป็นไปได้หรือไม่ ที่อยู่ดีๆตถาคตเข่นฆ่าสหายร่วมนิกายทั้งประกาศถอนตัวออกมา…จะเป็นเพราะมัน?”
…
ไม่นานเหล่าศิษย์ลาดตระเวนที่กำลังตกใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ก็ค้นพบการดำรงอยู่ของต้วนหลิงเทียนไกลตา
ต้วนหลิงเทียนลอยร่างอยู่ตรงนั้น ด้วยสีหน้าท่าทีสงบปราศจากความยินดียินร้ายใดๆ
ท่าทีดังกล่าว ในสายตาของเหล่าศิษย์ลาดตระเวนนิกายอมตะสราญรมย์แล้ว ทำให้พวกมันรู้สึกว่าอีกฝ่ายยากหยั่งถึงอยู่บ้าง
“จี้ฟ่านกลับมาแล้วหรือ?”
“แล้วนี่มันเสียสติไปแล้วหรือไร…ไฉนถึงได้พูดเหลวไหลอะไรเช่นนั้น? ถอนตัวออกจากนิกายอมตะสราญรมย์งั้นหรือ?”
“มันพล่ามเหลวไหลอะไรของมันกัน?”
“หากท่านบรรพบุรุษหลี่อันมาได้ยินวาจาดังกล่าวของมัน คงไม่ถึงกับโมโหจนกระอักเลือดหรอกนะ?”
“ข้ากลับรู้สึกว่าจี้ฟ่านมันมีอันใดผิดปกติ…หากไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น มันไม่มีทางประกาศตัดสัมพันธ์อะไรแบบนี้ออกมาแน่ ใช่มันถูกผู้อื่นคุกคามข่มขู่อยู่หรือไม่?”
…
เหล่าคนของนิกายอมตะสราญรมย์พากันกล่าวถึงเรื่องนี้กันด้วยความไม่เข้าใจ และยังพากันเหินร่างออกจากเคหะสถานขึ้นมาเหนือฟ้าเพื่อออกมาดูให้รู้ว่าที่แท้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
