หลังลอยร่างขึ้นมาแล้ว ทั้งหลายก็หันมามองสบตาถามไถ่ออกความเห็นกันใหญ่ แต่สุดท้ายทุกคนก็ชักสีหน้าว่างเปล่า ด้วยไม่มีใครทราบว่านี่มันเรื่องอะไร
“เมื่อครู่เป็นเสียงของตถาคตจริงๆหรือ?”
“ดูเหมือน…ตถาคตจะกลับมาแล้ว!”
“ข้าได้ยินว่าท่านบรรพบุรุษหลี่ผิงกับท่านประมุขรวมถึงเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงกำลังเฝ้ารอการกลับมาของมัน…อย่างไรก็ตามทุกท่านคงไม่คิดไม่ฝันกระมัง ว่าพอกลับมาถึงสิ่งแรกที่ตถาคตกระทำกลับเป็นการประกาศถอนตัวออกจากนิกายอมตะสราญรมย์?”
“ข้าได้ยินมาว่าตถาคตได้ออกเดินทางไปพร้อมกับบรรพบุรุษหลี่อัน…หากทว่าบรรพบุรุษหลี่อันกลับทิ้งชีวิตไว้ด้านนอก แต่ตถาคตกลับรอดมาได้ ข้าว่าสมควรต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นเป็นแน่?”
“ไม่ผิด ข้าเองก็สัมผัสได้ว่าท่าทีของตถาคตแปลกไปจากเดิมอย่างมาก…หรือท่าทีที่เปลี่ยนไปครั้งนี้ของมัน จะเกี่ยวพันกับการตายของบรรพบุรุษหลี่อัน?”
…
เหล่าคนของนิกายอมตะสราญรมย์ที่ทราบแล้วว่าก่อนหน้านี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกันระงม ด้วยตระหนักได้ว่าท่าทีของจี้ฟ่านที่นิกายอมตะสราญรมย์ชุบเลี้ยงมาแต่เล็ก วันนี้แลดูผิดแปลกไปไม่น้อย
และในขณะที่คนของนิกายอมตะสราญรมย์กำลังตกตะลึงและติดใจเรื่องที่จี้ฟ่านประกาศถอนตัวอยู่นั้นเอง…
“จี้ฟ่าน!!”
