หลังจากประมุขนิกายอมตะสราญรมย์ หลิวเสวียนคงระเบิดคำออกมาด้วยโทสะ เหล่าระดับสูงของนิกายอมตะสราญรมย์ก็กลับมามีสติอีกครั้ง แต่ละคนพากันมองจ้องจี้ฟ่านอย่างเอาเรื่อง เผยโทสะปานยักษ์มารปานจะคุ้มคลั่งเสียสติได้ทุกเมื่อ
อย่างไรก็ตามเผชิญกับคำตำหนิของหลิวเสวียนคงรวมถึงระดับสูงนิกายอมตะสราญรมย์อย่างดุร้าย จี้ฟ่าน ประหนึ่งคนหูหนวกไม่ได้ยิน เพียงหันไปมองทางต้วนหลิงเทียนด้วยท่าทีเคารพ ส่งสายตาทำราวกับจะบอกว่า “เชิญท่าน”
และทันใดนั้นเอง ต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆย่ำเท้าเหยียบอากาศก้าวออกมาอย่างไม่รีบไม่ร้อนผ่านจี้ฟ่านไป สุดท้ายก็ไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าจี้ฟ่าน
และตอนนี้เอง สายตาของหลิวเสวียนคงประมุขนิกายอมตะสราญรมย์ รวมถึงสายตาของเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงของนิกายอมตะสราญรมย์ ก็ละออกจากร่างจี้ฟ่านมาตกลงบนร่างต้วนหลิงเทียนทันที
จากนั้นสำนึกเทวะของแต่ละคนก็แผ่พุ่งออกมาตรวจสอบต้วนหลิงเทียนกันยกใหญ่ เห็นได้ชัดว่าคิดหยั่งตื้นลึกหนาบางของต้วนหลิงเทียน
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้สนใจอะไรกับเรื่องนี้เลย
ถึงแม้เขาจะสามารถปิดกั้นสำนึกเทวะของทุกคนได้ง่ายดายด้วยสำนึกเทวะอันทรงพลังเหนือกว่าของเขา แต่เขาก็ไม่คิดจะทำอะไรแบบนั้น
เขาคร้านจะทำอะไรไร้ประโยชน์เช่นนั้น
ดังนั้นแม้คนของนิกายอมตะสราญรมย์จะไม่อาจหยั่งถึงพลังงฝึกปรือเขาได้เพราะทองเทพสุดลี้ลับ แต่พวกมันก็สามารถตรวจพบกลิ่นอายเลือดเนื้อของเขาได้ไม่ยาก
