อย่างไรก็ตามตั้งแต่เห็นต้วนหลิงเทียนเปิดเผยพลังฝีมือขอบเขตราชาอมตะออกมา แม้ผิวเผินท่าทีปฏิบัติที่มันมีต่อต้วนหลิงเทียนจะยังคงเหมือนเดิม หากแต่ในใจก็เริ่มหวาดกลัวต้วนหลิงเทียนไม่น้อย
มันยึดถือว่าต้วนหลิงเทียนเป็นตัวตนที่อยู่เหนือกว่ามันมาก
“จี้ฟ่าน เจ้านำทางไป”
หลังจากกำชับเถี่ยไท่เหอแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองจี้ฟ่านพลางกล่าวสั่ง หลังจากนั้นภายใต้สายตาของเถี่ยไท่เหอ ร่างต้วนหลิงเทียนกับจี้ฟ่านก็เหินทะยานเข้าไปในม่านเมฆหมอก ไม่อาจจับสัมผัสถึงการคงอยู่อะไรได้อีก
ถึงแม้ว่ารอบขุนเขาจะมีค่ายกลจัดตั้งไว้มากมาย
อย่างไรก็ตามค่ายกลเหล่านี้ไม่อาจทำอะไรจี้ฟ่านที่เป็นถึงตถาคตของนิกายอมตะสราญรมย์ได้เลย การเดินผ่านค่ายกลสำหรับจี้ฟ่าน ไม่ต่างอะไรจากเดินชมสวนหลังบ้าน มันจึงพาต้วนหลิงเทียนผ่านค่ายกลไปได้อย่างไร้เรื่องราว บรรลุถึงถิ่นที่อยู่นิกายอมตะสราญรมย์ในเวลาแค่ไม่กี่ลมหายใจ
“ผู้ใด!?”
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนกับจี้ฟ่านผ่านม่านเมฆหมอกมาถึงถิ่นที่อยู่นิกายอมตะสราญรมย์ ก็ปรากฏศิษย์นิกายอมตะสราญรมย์สองสามคนที่ทำหน้าที่ลาดตระเวนอยู่พบเจอทันที อีกฝ่ายยังพุ่งตัดฟ้าเข้ามาแต่ไกล
อย่างไรก็ตามพอพวกมันเห็นคนที่พึ่งเข้ามาชัดถนัดตา พวกมันก็เร่งโค้งคำนับกล่าวทักทายด้วยความเคารพทันที “ผู้น้อยขอคารวะตถาคต!”
