เป็นธรรมดาว่าต่อให้พวกมันจะไม่เห็นด้วยกับหลี่ผิง ก็คงไม่มีใครกล้าโพล่งค้านออกมาตอนนี้แน่นอน หากคิดจะทำอะไรจริงๆ ก็มีแต่ต้องลอบกระทำลับหลังเท่านั้น
เพราะสุดท้ายแล้วหลี่ผิงก็ไม่ได้เป็นแค่บรรพบุรุษของนิกายอมตะสราญรมย์เท่านั้น แต่ยังเป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ของนิกายอมตะสราญรมย์ ขุนนางอมตะ 10 ทิศอันทรงพลัง!
และนั่นคือทั้งหมด!
เช่นนั้นต่อให้คนของนิกายอมตะสราญรมย์จะล่วงรู้กันแล้วว่าหลี่อันได้ตกตายไป แต่ก็ไม่มีใครเคลื่อนไหวทำอะไรทั้งสิ้น
ทั้งหมดพากันเฝ้ารอคอยอยู่ในนิกายอมตะสราญรมย์อย่างสงบ เฝ้ารอการกลับมาของจี้ฟ่าน รวมทั้งรอรับยันต์อมตะสื่อสารเท่านั้น
เรียกว่าหลังจากนั้น นิกายอมตะสราญรมย์ก็เข้าสู่ความสงบเงียบอีกครา กระทั่งยังสงบเงียบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
อย่างไรก็ตามคนของนิกายอมตะสราญรมย์ทุกคนรู้อยูแก่ใจดี…
ว่าความสงบในตอนนี้นั้น มันเป็นเพียงความสงบก่อนพายุจะเข้า!!
…
วันเวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
พริบตาไม่กี่เดือนก็ได้ล่วงเลยผ่านพ้นไป
ถึงแม้ว่าสถานที่ตั้งของนิกายอมตะสราญรมย์จะอยู่ห่างไกลจากพื้นที่รกร้างมาก กระทั่งยังมากกว่าระยะทางระหว่างพื้นที่รกร้างกับพื้นที่แห้งแล้งหลายเท่า แต่หลังจากผ่านการเดินทางอันยาวนาน ในที่สุดพวกต้วนหลิงเทียนที่ถูกหอบหิ้วเดินทางโดยเถี่ยไท่เหอ ก็มาถึงพื้นที่ก้าวข้ามเรียบร้อยแล้ว
หลังเข้าสู่พื้นที่ก้าวข้ามได้ราวๆหนึ่งเดือน
วู้มมม!!
