‘ก่อนหน้านี้ข้าลงมือแค่ไม่กี่ครั้ง กับใช้พลังวิญญาณฆ่าหลี่อันนั่นไป…ระดับพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของข้ารวมถึงพลังวิญญาณก็ลดลงไปส่วนหนึ่ง ทำให้ความแข็งแกร่งของข้าลดลงไปทันที’
‘ก่อนหน้าพลังของข้ายังอยู่ในขอบเขตจอมราชันอมตะ 1 ต้นกำเนิด หากทว่าตอนนี้เมื่อพลังพร่องไปส่วนหนึ่ง แม้จะถือว่าไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็ทำให้ระดับพลังของข้าตกไปอยู่ที่ขอบเขตราชาอมตะ 10 ทิศแล้ว…’
ต้วนหลิงเทียนลอบทอดถอนอยู่ในใจ
อย่างไรก็ตามราชาอมตะ 10 ทิศ ก็ยังถือว่าเป็นตัวตนที่มีระดับพลังสูงที่สุดในขอบเขตราชาอมตะ ถึงพูดไปจะห่างจากจอมราชันอมตะ 1 ต้นกำเนิดเพียงขั้นเดียว แต่หากมองจากระดับพลังในร่างของเขาแล้ว ขั้นเดียวที่ว่าช่างแตกต่างกันอย่างมหาศาลนัก!
‘อย่างไรก็ตามอาศัยความแข็งแกร่งในตอนนี้ ก็มากเกินพอที่ข้าจะเดินท่องไปทั่วพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้ โดยไม่ต้องกลัวใครหน้าไหนทั้งสิ้น’
พอคิดถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนก็โล่งใจไปหลายส่วน
ดังนั้นการเดินทางหลังจากนั้น เขาจึงทุ่มเทจิตสมาธิตีความและฝึกฝนวรยุทธ์อมตะระดับขุนนาง 3 สาย ราชันไม่เคลื่อนไหว อย่างตั้งอกตั้งใจหมายแตกฉานมันให้เร็วที่สุด
และในขณะที่ต้วนหลิงเทียนตั้งใจตีความฝึกปรือวรยุทธ์อมตะ ฮ่วนเอ๋อเองก็เดินพลังรักษาอาการบาดเจ็บ จนอาการดีขึ้นทุกขณะ
