ถิ่นที่อยู่ของนิกายอมตะสราญรมย์นั้น ตั้งอยู่บนขุนเขาสูงตระหง่าน ปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกตลอดทั้งปี อีกทั้งในเมฆหมอกยังแฝงเร้นไปด้วยพลังของค่ายกลหลอนประสาท หากผู้ใดหลงเข้ามาไม่พ้นต้องตกอยู่ในภาพหลอนจากจิตใต้สำนึกของตัวเอง อาจถึงขั้นตกอยู่ในอาคมไปชั่วชีวิตหากไร้พลังฝ่าค่ายกล
และวันนี้ นิกายอมตะสราญรมย์ก็ถูกกำหนดให้หาความสงบสุขไม่เจอ
ครืนนนน!!
ตูมมม!!
…..
ไร้ซึ่งสัญญาณใดๆบอกเหตุ อยู่ดีๆ ณ พื้นที่อันเป็นเขตที่พักของตัวตนระดับสูงของนิกายอมตะสราญรมย์ก็บังเกิดการสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง จนโครงสร้างอาคารหลายจุดไม่อาจรับไหว ถึงกับพังทลายลงมา!
“เกิดอะไรขึ้นกัน!?”
“นี่มัน…แผ่นดินไหวงั้นรึ?!”
“แผ่นดินไหวกับผีน่ะสิ! นิกายอมตะสราญรมย์เราเต็มไปด้วยค่ายกลมากมายจัดตั้งไว้ ยังมีค่ายกลเสริมแกร่งอีกไมรู้เท่าไหร่ ต่อให้ภูเขาถล่มอาคารของพวกเราก็ไม่อาจพังลงง่ายๆ…เรียกว่าหากเป็นแค่แผ่นดินไหวจริง ไม่มีทางเกิดผลกระทบถึงระดับนี้ได้!”
“หากไม่ใช่แผ่นดินไหว แล้ววนี่มันเกิดอะไรขึ้นเล่า!?”
“ข้าก็อยู่กับเจ้า แล้วข้าจะไปรู้ได้อย่างไร?”
…
ทุกคนที่อาศัยอยู่ในพื้นีท่แถบนี้เร่งรุดเหินร่างออกจากเคหะสถานด้วยความแตกตื่น มองไปไกลๆ คล้ายฝูงนกแตกรังที่เหินบินกันจ้าละหวั่น แต่ละคนแลดูหน้าตางุนงงสับสนด้วยไม่เข้าใจว่าอยู่ดีๆมันเกิดอะไรขึ้น
“น้องอัน!!”
