แน่นอนว่าหลังจากทุกคนรู้สึกตัว น่านฟ้าของนิกายอมตะไท่อีคล้ายมีตลาดสดพึ่งเปิดก็ไม่ปาน…
“ได้เรื่องแล้วไง…ข้าว่าปรมาจารย์โอสถต้วนไปนิกายอมตะสราญรมย์ครั้งนี้ พวกมันไม่พ้นต้องร่ำไห้กันแน่!”
“แต่หากปรมาจารย์โอสถต้วนแผลงฤทธิ์จนสั่นคลอนถึงรากฐานนิกายอมตะสราญญรมย์ พวกแพะชราขอบเขตกึ่งราชาอมตะของนิกายอมตะสราญรมย์ที่รั้งอยู่ในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงใต้ จะไม่ออกมาสู้รบกับปรมาจารย์โอสถต้วนหรือไร? ข้าคิดว่าพวกมันคงไม่นิ่งดูดายมองปรมาจารย์โอสถต้วนทำลายนิกายอมตะสราญรมย์กระมัง?”
“เหอะๆ แพะชราเหล่านั้นมันก็แค่กึ่งราชาอมตะ แล้วเจ้าว่าพวกมันจะใช่คู่มือปรมาจารย์โอสถต้วนหรือ?”
“ใช่! ด้วยความแข็งแกร่งที่ปรมาจารย์โอสถต้วนเผยออกมาก่อนหน้า ข้าว่าต่อให้เป็นราชาอมตะทั่วไป ก็เกรงว่าจะสู้ปรมาจารย์โอสถต้วนไม่ได้ด้วยซ้ำ!”
“พวกแพะชรากึ่งราชาอมตะของนิกายอมตะสราญรมย์นั่นไม่ออกมาก็แล้วไป…หากพวกมันออกมา ไม่พ้นปรมาจารย์โอสถต้วนได้ทุบตีพวกมันจนตายไม่เหลือซากแน่!!”
“อั๊ย! ข้ายิ่งมายิ่งอยากรู้แทบตายแล้ว! ว่าที่แท้เป็นตระกูลอันใดที่อยู่เบื้องหลังปรมาจารย์โอสถต้วนกันแน่…แล้วตระกูลนั้นต้องทรงพลังถึงเพียงใด พึงได้เพาะสร้างปีศาจร้ายเช่นปรมาจารย์โอสถต้วนออกมาได้!”
….
