“ตัดสินจากการลงมือเมื่อครู่ของปรมาจารย์โอสถต้วน…ข้าว่ากระทั่งยอดฝีมือขอบเขตขุนนางอมตะ 10 ทิศก็คงไม่นับเป็นตัวอะไรต่อหน้าปรมาจารย์โอสถต้วนใช่ไหม?”
“ใช่! ปรมาจารย์โอสถต้วนสมควรเป็นตัวตนขอบเขตราชาอมตะไม่ผิดแน่! หาไม่แล้วคงไม่มีพลังร้ายกาจขนาดนี้!!”
“พลังมหาศาลถึงขั้นย้อมแผ่นฟ้าให้แปรเปลี่ยนเป็นสีม่วง จากนั้นก็จับตัวหลี่อัน บรรพบุรุษนิกายอมตะสราญรมย์ได้ในพริบตา…ตอนแรกข้าหลงนึกว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เห็น จะเป็นฝีมือของยอดคนที่เร้นกายลอบให้ความคุ้มครองปรมาจารย์โอสถต้วนอย่างลับๆด้วยซ้ำ! ไม่คิดเลยว่าทั้งหมดจะเป็นการลงมือของปรมาจารย์โอสถต้วนเอง!!”
“ให้ตายเถอะ! ที่แท้ตระกูลต้วนนภาล่องในภาคกลางที่อยู่เบื้องหลังปรมาจารย์โอสถต้วน เป็นตระกูลที่ทรงพลังถึงขนาดไหนกันแน่!?”
“ปรมาจารย์โอสถต้วนยังงมีอายุไม่ถึงร้อยปี แต่พลังฝึกปรือกลับทะลวงถึงขอบเขตราชาอมตะได้แล้ว…ไม่ต้องกล่าวถึงแดนสวรรค์ใต้ของพวกเรา ให้เป็นทั่วทั้งหลิงหลัวเทียน แต่ตัวตนเช่นนี้หมื่นปีก็คงไม่มีปรากฏใช่ไหม?”
“ข้าไม่ทราบ…แต่ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ว่าในหลิงหลัวเทียนของพวกเราจะเคยปรากฏราชาอมตะอายุไม่ถึงร้อยมาก่อน แต่นี่อาจเป็นเพราะข้าเป็นแค่กบในกะลาที่ไม่รู้ว่าฟ้าใหญ่ไพศาลเพียงใด ในหลิงหลัวเทียนเราอาจมีตัวตนราชาอมตะที่อายุไม่ถึงร้อยปีอยู่แต่ข้าไม่รู้ก็เป็นได้!!”
…
