ปรากฏเสียงที่รีบร้อนหนึ่งดังมาแต่ไกล ยังดังมาตั้งแต่ด้านนอกจัตุรัสเต๋าโอสถ!
“ท่านประมุข! ท่านประมุข!!”
ถึงแม้ว่าเสียงเรียกหาที่ว่าดังนี้กล่าวไปจะไม่ได้ดังมากมายอะไรนักหนา แต่ทว่าตอนนี้มีใครบ้างที่ไม่สำรวมคุยกันอย่างสุภาพเสียงเบา? เช่นนั้นเสียงเรียกแต่ไกลที่ว่าจึงดังมากพอจะให้ทุกคนทั้งจัตุรัสเต๋าโอสถได้ยินกันชัดถนัดหู
ครู่ต่อมา ภายใต้สายตาของทุกคนที่หันไปมองตามต้นเสียง ก็ปรากฏร่างชายหนุ่มโชกเลือดคนหนึ่งเดินโซเซเข้ามาในจัตุรัสเต๋าโอสถ ใบหน้าของมันยังปรากฏโลหิตไหลย้อยลงมา และพอมันเข้ามาในจัตุรัสเต๋าโอสถก็เริ่มหันรีหันขวางมองไปรอบๆพลางเรียกหาประมุขไม่หยุด
“เสี่ยวลิ่ว!”
ท่ามกลางคนของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ เป็นชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีเงินคนหนึ่งที่อดไม่ได้ที่จะหน้าเปลี่ยนสีเมื่อเห็นสารรูปผู้มาใหม่!
นั่นเพราะชายหนุ่มที่สารรูปยับเยินราวพึ่งหนีตายมาคนนี้ เป็นศิษย์ส่วนตัวของมัน!
“หืม?!”
ขณะเดียวกัน ทางด้านประมุขนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว สีหน้ายังมืดลงถนัดตา
เพราะมันรู้ดีว่าชายหนุ่มผู้นี้ก็คือศิษย์ส่วนตัวของผู้อาวุโสลำดับสองของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ ศักยภาพทั้งพรสวรรค์ยังสูงติด 1 ใน 3 รุ่นเยาว์ของนิกายอมตะสวรรค์ลี้ลับ!
“ท่านอาจารย์!”
