“หากข้าบอกว่าใช่…แล้วเจ้าจะตามข้าไปรึเปล่า?”
สองตาต้วนหลิงเทียนทอประกายเรืองวูบ เร่งกล่าวถามออกไปเสียงอ่อนทันที
“ข้า…ข้า…ข้าต้องถามความเห็นท่านอาจารย์…”
มู่หรงปิงก้มหน้าลง พลางตอบกลับผ่านพลังเสียงอ่อน
หากกล่าวได้ว่าครั้งแรกที่พบกัน ต้วนหลิงเทียนไม่นับเป็นตัวอะไรในสายตามู่หรงปิง การที่มู่หรงปิงจะเพิกเฉยไม่แยแสก็นับว่าเหมาะสม…
มาตอนนี้ไม่เพียงแต่ต้วนหลิงเทียนจะเติบโตจนสามารถมองมู่หรงปิงในระดับเท่าเทียมกันเท่านั้น แต่เขายังสามารถมองมู่หรงปิงด้วยสายตที่เหนือกว่าได้…
ถึงแม้ระดับพลังฝึกปรือของเขาในตอนนี้จะยังอ่อนด้อยกว่ามู่หรงปิง
อย่างไรก็ตามตัวเขายังมีอีกฐานะหนึ่ง
ปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูง ที่สามารถหลอมโอสถหลัวเทียนได้
ฐานะนี้ของเขา กระทั่งมู่หรงปิงยังต้องแหงนหน้ามอง!
“อาจารย์ของเจ้า?”
ได้ยินคำตอบของมู่หรงปิง ต้วนหลิงเทียนขมวดคิ้วยู่ย่นกล่าวถามออกไปเสียงเข้ม “แล้วถ้าหาก…อาจารย์ของเจ้าอยากให้เจ้าตายเล่า?”
“เช่นนั้นข้าจะขอขมาท่านอาจารย์ด้วยความตาย!”
น้ำเสียงผ่านพลังที่ตอบกลับมาของมู่หรงปิงนั้น ช่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่เหลือเกิน ราวกับนางไม่แยแสความเป็นตายของตัวเองแล้ว…