ชายหนุ่มชุดขาวพยักหน้า “เจ้าก็เลยไม่ต้องเป็นห่วงหรือกลัวว่านังหนูนั่นจะเข้าไปสถานที่แห่งนั้นกับเจ้าไม่ได้…และไม่เพียงแต่นางจะลอบติดตามเจ้าเข้าไปในสถานที่แห่งนั้นได้ นางยังสามารถติดตามเจ้าออกมาจากสถานที่แห่งนั้นได้โดยไม่มีใครในบรรดา 3 นิกายอมตะใหญ่ของแดนร้างรู้ตัว…”
“ฟืด—”
หลังได้รับคำยืนยันของชายหนุ่มชุดขาว ต้วนหลิงเทียนถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆอีกครั้ง แววตาที่มองจ้องอีกฝ่ายเผยความตกตะลึงไม่น้อย
“พี่ใหญ่เผย…ท่านเป็นยอดฝีมือขอบเขตจอมราชันอมตะเช่นนั้นหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนอดถามออกไปไม่ได้
ในความคิดของเขา ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นคนหยิบมอบยันต์เร้นกายที่ว่าออกมา ก็มีความเป็นไปได้ไม่น้อยที่อีกฝ่ายจะเป็นคนจารึกเอง
“เปล่า”
ทว่าต้วนหลิงเทียนจำต้องผิดหวัง ชายหนุ่มชุดขาวนั้นตอบปฏิเสธออกมาทันที “ข้าไม่ใช่คนที่จารึกสร้างยันต์อมตะนั่น”
ถึงอย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนยังยืนยันได้เรื่องหนึ่ง
ชายหนุ่มในชุดขาวเบื้องหน้า อาจเป็นถึงเป็นตัวตนขอบเขตราชอมตะ! แต่ถึงจะไม่ใช่ อย่างน้อยๆก็ต้องแข็งแกร่งกว่าสุดยอดฝีมือขอบเขตขุนนางอมตะของ 3 นิกายอมตะในแดนร้าง!
เพราะสุดท้ายแล้ว เป็นชายหนุ่มชุดขาวกล่าวออกมาเอง ว่าไม่มีใครในแดนร้างทำอะไรมันได้
และตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนร้าง เป็นธรรมดาว่าต้องเป็นเสาหลักของบรรดานิกายอมตะทั้ง 3
“อ่า ข้าเข้าใจแล้ว”
