เขารู้ดีว่ายอดฝีมืออย่างชายเบื้องหน้า คงไม่ว่างพอจะมาล้อเขาเล่น
“เช่นนั้นทำไมพี่ใหญ่เผย…”
ในเมื่อชายเบื้องหน้าบอกเองว่าเขาไปก็มีแต่ตายกับตาย ต้วนหลิงเทียนจึงคิดไม่ออกจริงๆ ว่าไฉนอีกฝ่ายยังเอ่ยถึงเรื่องให้เขาเข้าไปหาของอะไรมาให้อีก มันใช่เหรอ?
“เป็นธรรมดาว่าถ้าเจ้าเข้าไปคนเดียวนั้นต้องตายแน่นอน…”
ชายหนุ่มชุดขาวเอ่ยเสียงเบา “แต่ถ้านังหนูข้างกายคนนั้นของเจ้าเข้าไปด้วยเรื่องราวก็ต่างออกไป…อาศัยพลังของนางต่อให้ต้องคอยคุ้มครองเจ้า ก็ยังรับมือภยันตรายใดๆทั้งมวลในนั้นได้แน่นอน”
“ยิ่งไปกว่านั้น ต่อห้ในสถานที่ๆข้าว่าจะไม่มีภยันตรายใดๆ แต่ถ้าไม่มีเบาะแสที่ข้าให้ไปล่ะก็ ไม่มีทางหาสิ่งที่ข้าต้องการได้พบแน่นอน”
ชายหนุ่มในชุดขาวกล่าวรวดเดียวจบ
“ฮ่วนเอ๋อ?”
ต้วนหลิงเทียนขมวดคิ้ว “พี่ใหญ่เผย เหตุผลเดียวที่ข้าต้องการยอดสมบัติสวรรค์ ‘เร้นกลิ่นอาย’ ที่ท่านมี ก็เพราะข้าไม่อยากให้ใครรู้ว่าฮ่วนเอ๋อยังมีอายุไม่ถึงงร้อยปี…เพราะตอนนี้มีคนในประเทศอมตะเถิงหลงที่รู้ถึงพลังฝีมือนางไม่น้อยแล้ว”
“พลังฝีมือของนางนั้นทุกคนไม่มีใครคลางแคลงสงสัย…นั่นทำให้หากเรื่องที่อายุนางไม่ถึงร้อยปีเปิดเผยออกมา จะทำให้นางตกที่นั่งลำบาก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“ข้ารับรองได้ว่า ตอนที่นางจะติดตามเจ้าเข้าไปไม่มีใครพบเห็นนางแน่…เพราะถึงตอนนั้นข้าจะมอบ ยันต์เร้นกาย ให้นางใช้”
ชายหนุ่มชุดขาวกล่าว
“ยันต์เร้นกาย?”
