ทันใดนั้นคล้ายฉุกคิดอะไรได้ออก สองตาหลงเฟยอวิ๋นทอประกายเรืองขึ้นวูบหนึ่ง หันไปมองและกล่าวกับต้วนหลิงเทียนต่อว่า “ข้ามีสหายอยู่คนหนึ่ง และในมือสหายข้าคนนี้ก็มียอดสมบัติสวรรค์ที่สามารถปกปิดกลิ่นอายบางอย่างรวมถึงกลิ่นอายเลือดเนื้อได้…หลังข้าพาท่านไปส่งเข้าที่พักในวังแล้ว ข้าจะพยายามให้ดีที่สุดเพื่อนำยอดสมบัติสวรรค์ที่ว่ามาให้นองสาวฮ่วนเอ๋อ”
“มียอดสมบัติสวรรค์เช่นนั้นด้วยรึ?”
ต้วนหลิงเทียนรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
“มี”
หลงเฟยอวิ๋นพยักหน้า “ยอดสมบัติสวรรค์ประเภทนี้หาได้ยากยิ่ง…เนื่องเพราะยอดสมบัติสวรรค์ประเภทนี้ แม้จะจัดเป็นอุปกรณ์อมตะราคาแพง แต่ทว่าก็มีแค่ความสามารถในการปิดซ่อนกลิ่นอายบางอย่างเท่านั้น มันไม่มีพลังอำนาจในด้านโจมตีหรือป้องกันเลย”
“เช่นนั้นมันก็เลยเป็นยอดสมบัติสวรรค์ที่คนไม่ค่อยให้ความสำคัญสักเท่าไหร่ จึงไม่ค่อยมีผู้ใดหลอมสร้างของเช่นนี้ออกมาให้ขาดทุน อย่างไรก็ตามสหายข้าคนนี้เป็นคนชอบสะสมสิ่งของแปลกๆ จึงมียอดสมบัติสวรรค์เช่นนั้นเก็บไว้”
หลงเฟยอวิ๋นกล่าว
“องค์ชาย 13…”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองหลงเฟยอวิ๋นพลางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าแววตาจริงจัง “แม้สุภาพบุรุษไม่คิดแย่งชิงของรักผู้อื่น…แต่ถ้าสหายของท่านมียอดสมบัติสวรรค์ที่ว่าจริงๆ รบกวนท่านไปเอ่ยถามให้ฮ่วนเอ๋อหน่อยเถอะ ไม่ว่าอีกฝ่ายเรียกราคาเท่าไหร่ ข้าจะพยายามซื้อมาให้ได้”
