ต้วนหลิงเทียนพอได้ฟัง ก็มีความคิดอยากขอซื้อยอดสมบัติสวรรค์ที่ว่าจริงๆ
เพราะสุดท้ายแล้วยอดสมบัติเช่นนั้น มีความสำคัญกับฮ่วนเอ๋ออย่างยิ่งยวด!
ที่หลงเฟยอวิ๋นกล่าวมาก่อนหน้า…ไม่มีผิดแม้ครึ่งคำ! หากใครตรวจพบกลิ่นอายเลือดเนื้อ จนทราบอายุขัยที่แท้จริงของฮ่วนเอ๋อ รวมถึงรับทราบถึงพลังฝึกปรือของนางแล้วละก็ พวกมันย่อมเชื่อสนิทใจว่าฮ่วนเอ๋อเป็นตัวตนที่มาจากขุมพลังอันมีความเป็นมายิ่งใหญ่ เช่นนั้นนางต้องครอบครองเคล็ดอมตะ วรยุท์อมตะและเวทย์พลังเลิศล้ำมากมายแน่! ต่อให้เป็นอรหันต์ก็ไม่แน่ว่าอาจตบะแตก!!
ถึงตอนนั้นเกรงว่าฮ่วนเอ๋อคงต้องตกอยู่ในเภทภัยไม่สิ้นสุด
นั่นไม่ใช่อะไรที่เขาอยากจะเห็นแม้แต่น้อย
“น้องต้วน สหายข้าคนนี้ไม่ขาดแคลนหินอมตะเลย…และข้าขอบอกต่อท่านตามตรง ข้าไม่รู้ว่าจะหยิบยืมหรือขอซื้อยอดสมบัติสวรรค์นั่นมาให้ท่านได้หรือไม่ ข้าเพียงแต่จะลองพยายามให้ดีที่สุดเท่านั้น”
เมื่อเห็นความสนใจและมุ่งมาดของต้วนหลิงเทียน หลงเฟยอวิ่นได้ได่แต่คลี่ยิ้มแห้งๆ กล่าวกล่าววาจาดักไว้ประหนึ่งฉีดยาป้องกันไว้เบื้องหน้า…
“รบกวนแล้ว”
ได้ยินคำพูดดังกล่าวของหลงเฟยอวิ๋น ต้วนหลิงเทียนก็พึ่งตระหนักได้ ว่าก่อนหน้าหลงเฟยอวิ๋นเพียงใช้คำว่าจะ ‘พยายามให้ดีที่สุด’ เท่านั้น ซึ่งนั่นหมายความว่า กระทั่งตัวหลงเฟยอวิ๋นเอง…ก็ไม่มั่นใจว่าจะได้มาเต็มสิบส่วน!
“ไม่รบกวน ไม่รบกวนอันใด”
