เหตุผลที่ไฉนโอสถหลัวเทียนถึงได้หายากหาเย็นนัก เป็นเพราะนอกจากต้องอาศัยปรมาจารย์หลอมโอสถระดับสูงที่เก่งกาจแล้ว ยังเป็นเพราะปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงหลายคน ไม่มีแม้แต่ตำรับโอสถหลัวเทียน…
และปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับสูงที่มีตำหรับหลอม…เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวแล้ว ยังจะมีใครแพร่งพรายตำรับหลอมโอสถหลัวเทียนออกไปโดยง่าย?
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงอดตกตะลึงพรึงเพริดไปไม่ได้ เมื่อได้ยินว่าตำรับโอสถที่หลงเฟยอวิ๋นจะมอบให้เป็นตำรับโอสถหลัวเทียน!
นั่นเพราะตำรับโอสถหลัวเทียนมีค่ามหาศาลนัก!
กระทั่งนิกายอมตะยักษ์ใหญ่ทั้ง 3 ของแดนร้าง ก็ต้องเนื้อเต้นหากทราบว่าจะได้รับตำรับโอสถหลัวเทียน!
“ท่าน…ท่านมีตำรับโอสถหลัวเทียนจริงๆ!?”
เผชิญหน้ากับคำถามด้วยน้ำเสียงเร่งร้อนของต้วนหลิงเทียน…
หลงเฟยอวิ๋นเพียงพยักหน้ากล่าวคำสั้นๆ “ใช่”
เมื่อได้รับคำยืนยันจากหลงเฟยอวิ๋น ต้วนหลิงเทียนก็หยีตากล่าวออกเสียงเบา “ในเมื่อท่านถึงกับมีตำรับโอสถหลัวเทียนติดตัว ไฉนต้องมาทำข้อตกลงกับข้าให้วุ่นวายเล่า? ไยไม่ไปติดต่อกับนิกายอมตะหลงหวู่โดยตรง เพื่อทำข้อตกลงเรื่องช่วยเหลือท่านขึ้นครองบัลลังก์?”
“เรื่องนี้ข้าเองก็เคยคิดไว้แล้วเช่นกัน…”
