เช่นนั้นแล้วพอคนในห้องส่วนตัวชั้นมนุษย์เห็นว่าคนนในห้องส่วนตัวชั้นปฐพีไม่มีใครกล้าประกวดราคาประมูลแข่ง พวกมันก็ไม่กล้าประมูลแข่งแม้ครึ่งคำ!
“ตอนนี้เคล็ดอมตะขั้นลี้ลับ ‘ทมิฬลี้ลับรวมผสาน’ ได้ถูกแขกผู้มีเกียรติในห้องปฐพีหมายเลข 1 เสนอราคาอยู่ที่ 30,000 หินอมตะระดับสูงสุด…ยังมีผู้ใดคิดเสนอราคาสูงกว่านี้ไหมคะ?”
เสียงไพเราะของพิธีกรสาวทรงเสน่ห์อวบอิ่มเริ่มดังขึ้นก้องไปทั้งโถงโรงประมูล
“30,000 หินอมตะระดับสูงสุด ครั้งที่ 1…”
“30,000 หินอมตะระดับสูงสุด ครั้งที่ 2…”
หลังจากที่พิธีกรสาวเอ่ยคำครั้งที่ 2 ออกมา หากไม่มีใครเสนอราคาประมูลแข่งจนถึงตอนที่นางนับเป็นครั้งที่ 3 ล่ะก็ เคล็ดอมตะ ‘ทมิฬลี้ลับรวมผสาน’ ก็จะตกเป็นของต้วนหลิงเทียนทันที
“หืม? ดูนั่นสิ ดูเหมือนในห้องนภาหมายเลข 1 ก็มีคนอยู่ด้วย!”
“จริงด้วย ลองหน้าต่างชั้นนอกเปิดออกแบบนี้ต้องมีใครใช้ห้องอยู่เป็นแน่! ไม่ทราบว่าท่านอ๋องหรือองค์ชายองค์ใดในประเทศอมตะเถิงหลงเราเสด็จมากันแน่”
“อาศัยงานประมูลย่อย คงยากที่ตัวตนระดับอ๋องจะแวะเวียนผ่านมา…สมควรเป็นองค์ชายที่มาเที่ยวเล่นมากกว่า”
“เห็นด้วย และข้าคิดว่าองค์ชายที่มาเข้าร่วม สมควรเป็นองค์ชายที่ไม่โดดเด่นอันใดมากมาย…แต่ต่อให้ไม่โดดเด่น ถ้ามาเพียงคนเดียวก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ใช้ห้องนภาหมายเลข 1”
“ไม่รู้ว่า…องค์ชายที่อยู่ห้องนภาหมายเลข 1 จะร่วมประมูเคล็ดอมตะขั้นลี้ลับด้วยรึเปล่า?”
…
