ในขณะที่มีคนตาดี สังเกตเห็นว่าหน้าต่างชั้นนอกสุดของห้องนภาหมายเลข 1 เปิดอยู่ หลายคนในโถงรวมก็เงยหน้าขึ้นไปดูทันที จับจ้องไปยังห้องนภาหมายเลข 1 เป็นสายตาเดียวกัน
‘ห้องนภาหมายเลข 1 มีคนอยู่หรือ?’
‘ปกติแล้วงานประมูลย่อยแบบนี้ ไม่ค่อยมีคนในราชวงศ์มานี่นา?’
ต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินเสียงในโถงประมูลรวมด้านล่าง ก็อดแปลกใจไม่ได้
อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ใครจะมาก็ช่าง หากคิดจะแข่งประมูลก็เชิญ เขาก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเงิน พร้อมสู้ราคาเพื่อช่วงชิงเคล็ดอมตะลี้ลับนี้เช่นกัน
แต่เป็นธรรมดาว่าเขาจะอั้นไว้ที่ 100,000 หินอมตะระดับสูงสุด
หากมากกว่านั้นก็ไม่คุ้มแล้ว
‘แต่ไม่คิดเลย…ว่าการฆ่าสารเลวนั่นระหว่างทางมาโรงประมูล จะทำให้คนจากโรงเตี๊ยมหลิวเหนียนไม่กล้าประกวดราคาแข่งด้วย…’
กับเรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนเองก็รู้สึกเหนือความคาดหมายอยู่บ้าง
เช่นนั้นพอได้ยินเสียงฮือฮาจากด้านล่างว่าในห้องนภาหมายเลข 1 มีคน เขาก็เลยสงสัยว่าอีกฝ่ายจะแข่งขันกับเขารึเปล่า
อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปสักพัก แม้พิธีกรสาวทรงเสน่ห์จะประวิงเวลามามากแล้ว แต่คนในห้องนภาหมายเลข 1 ก็ยังเงียบอยู่
“30,000 หินอมตะระดับสูงสุด ครั้งที่ 3!”
