และขณะเดียวกันนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอกเบาๆว่า “คราวนี้ไม่เพียงแต่ประเทศเถิงหลงของเราที่รวบรวมยอดฝีมือรุ่นเยาว์อายุไม่ถึงร้อยเพื่อมาเฟ้น 50 คนที่แข็งแกร่งที่สุด…เห็นว่ากระทั่งประเทศอมตะขนาดกลาง กับประเทศอมตะระดับต่ำก็ต้องการเฟ้นหายอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งที่สุดด้วยเช่นกัน”
“ทว่าประเทศอมตะระดับกลางเพียงต้องเฟ้นหายอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งที่สุดเพียง 30 คนเท่านั้น…ส่วนประเทศอมตะระดับต่ำเห็นว่าเพียงเฟ้นหายอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่ง 20 คนก็พอ…”
ทันทีที่เสียงนี้ดังขึ้น เสียงในโถงเหลาด้านนอกก็เงียบลงทันที
ครู่ต่อมาก็มีคนเอ่ยถามขึ้นว่า “พี่ชายท่านนี้…ไม่ทราบท่านได้ข้อมูลเรื่องนี้มาจากที่ใด?”
“ประเทศอมตะระดับกลางกับระดับต่ำก็เฟ้นหายอดฝีมืออายุไม่ถึงร้อยด้วยเหรอ? ข้านึกว่ามีแต่ประเทศอมตะระดับสูงอย่างประเทศเถิงหลงเราเสียอีกที่ต้องเฟ้นหายอดฝีมือรุ่นเยาว์”
“แล้วไฉนจำนวนยอดฝีมือที่ประเทศอมตะระดับกลางกับระดับต่ำต้องเฟ้นหา ถึงได้ลดหลั่นลงไปเล่า?”
…
ไม่ทันไรก็มีคนที่สงสัยแข่งกันถาม
ผู้ที่เอ่ยถึงเรื่องนี้เมื่อครู่ กล่าวต่อว่า “ดูท่าแล้วพวกเจ้าคงยังไม่รู้กันล่ะสิ…ว่าอีก 1 ปีหลังจากนี้จะมีงานประลองที่แดนร้าง?”