บรรพบุรุษตระกูลลู่แค่นคำเสียงเย็น ค่อยกล่าวแก้คำ
เมืองลู่!
พอคำของบรรพบุรุษตระกูลลู่ดังจบคำ คนของตระกูลลู่ทุกคนก็ทำตาโต ฉายประกายวิ๊งๆ ไม่ต่างอะไรจากดวงดาวกลางฟ้ามืดยามค่ำคืน
“ท่านบรรพบุรุษรุษ…ในเวลาแค่ 3 วัน พวกเราจะไปหาหินอมตะระดับสูง 800,000 ก้อนมาได้จริงหรือ? กิจการของพวกเราอย่างไรก็ต่างจากตระกูลฉี พวกเรามีหินอมตะหมุนเวียนน้อยกว่าพวกมันนัก..”
หลัจากหายจากอาการตื่นเต้นแล้ว ลู่เฉียนก็อดถามออกมาด้ยความกังวลไม่ได้
“ไม่ว่าจะอย่างไรพวกเราก็ต้องหามาให้ได้! เมื่อครู่เจ้าไม่เห็นท่าทีของใต้เท้าผู้นั้นหรือไร?”
บรรพบุรุษตระกูลลู่กล่าวออกเสียงทุ้ม
หลังจากนั้นบรรพบุรุษตระกูลลู่ ก็หันไปมองอดีตผู้นำตระกุลลู่ ค่อยสั่งว่า “ลู่จิ่ว หลังจากที่พวกเราฮุบกลืนกิจการของตระกูลฉีแล้ว เจ้าเร่งเดินทางไปยังเมืองข้างเคียงเสีย…ไปหาพันธมิตรตระกูลลู่ของพวกเราแล้วหยิบยืมหินอมตะระดับสูงมาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เถอะ”
“ทราบแล้วท่านบรรพบุรุษ!”
ผู้นำตระกูลลู่รุ่นก่อนรับคำสั่งด้วยความเคารพ
ถึงแม้จะเป็นต้าหัวจินเซียนขั้นสวรรค์ดุจเดียวกัน หากแต่พลังฝีมือของบรรพบุรุษคนนี้เหนือกว่ามันมาก
อีกทั้งความอาวุโสก็สูงกว่ามันหลายรุ่น
เช่นนั้นแล้วต่อหน้าอีกฝ่าย มันไหนเลยจะกล้าทำตัวยิ่งใหญ่
หลังจากนั้นเหล่าอาวุโสของตระกูลลู่ ก็โจนทะยานเข้าไปในตระกูลฉีราวหมาป่าโหยหิว
