เขาพาฮ่วนเอ๋อเดินเล่นในเมืองลู่ที่พึ่งเปลี่ยนชื่ออยู่อีก 2 วัน จากนั้นต้วนหลิงเทียนก็พาฮ่วนเอ๋อไปเยือนตระกูลลู่ถึงที่
“คารวะใต้เท้าทั้งสอง!”
“คารวะใต้เท้าทั้งสอง!”
……
เมื่อต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อมาถึงหน้าประตูใหญ่ตระกูลลู่ ระดับสูงของตระกูลลู่ที่ต้วนหลิงเทียยนเจอเมื่อ 3 วันก่อน เรียกว่ามารอรับเขากันพร้อมหน้าไม่มีใครหายไปสักคน ทั้งหมดโค้งคารวะเขาอย่างสุภาพนอบน้อม
“พวกเจ้าเตรียมของมาพร้อมรึยัง?”
สายตาต้วนหลิงเทียนจับจ้องไปยังบรรพบุรุษตระกูลลู่
ตั้งแต่เมื่อ 3 วันก่อนเขาก็มองออกแล้ว
ว่าตระกูลลู่ให้ความเคารพชายชราผู้นี้มาก
“ใต้เท้า ข้าเตรียมของที่ท่านต้องการไว้พร้อมแล้ว…”
ในขณะที่บรรพบุรุษตระกูลลู่กล่าวตอบคำด้วยท่าทีนอบน้อม ยามมันแบมือก็ปรากฏแหวนพื้นที่วงหนึ่งขึ้นมาจากความว่างเปล่า…
