คคลเล็กจ้อยเช่นเจ้าครอบครองได้หรือ?”
ชายชุดขาวคนหนึ่งเหินมาด้วยความเร็วสูง ฉวยซากปีศาจต้นไม้ไปอย่างตื่นเต้น
ซูเหยียนรู้สึกว่าตนช่างโชคดีเหลือแสน เขาสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่นี่จึงมาดู ไม่คาดว่าเขาได้สมบัติเช่นนี้มา
ไว้ภายหลังเขาจะน ามันไปขาย แลกเป็นทรัพยากร เหยียบย่างสู่ขอบเขตบูรณาการ นั่นมิใกล้เพียงเอื้อมมือแล้วหรือ?
ซูเหยียนมองลงมาจากเจียงผิงอันจากที่สูง ถามด้วยน ้าเสียงออกค าสั่ง “เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น? ต้นหลิวขาวตายได้อย่างไร?”
ซูเหยียนรู้ว่ามีใครบางคนรับทัณฑ์อัสนี แต่มิทราบว่าที่นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เขาถือเจียงผิงอันเป็นเพียงผู้ผ่านทาง
เจียงผิงอันเงยหน้าจ้องมองอีกฝ่ายตรง ๆ “ซากของปีศาจต้นไม้นั่น ข้าพบก่อน”
ซากของต้นหลิวขาวมูลค่าสูงเทียบยอดสมบัติ มันเป็นของเขาแต่กลับถูกฉวยไป
“เจ้าไม่รู้หรือว่าพูดกับใครอยู่?”
สายตาของซูเหยียนเย็นเยียบ เจ้านี่ไม่เห็นขอบเขตของเขาหรือไร?
พลังวิญญาณแข็งแกร่งหลากออกจากร่างของซูเหยียน กดลงบนตัวเจียงผิงอัน
นี่คือวิชาลับพิเศษของพวกเขาแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุน ‘เจตฤทธิ์’สามารถแผลงฤทธิ์ข่มขวัญวิญญาณศัตรูได้
ในฐานะยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตา การรับมือผู้ฝึกตนระดับต ่าเช่นนี้ง่ายยิ่งนัก
ทว่า ซูเหยียนก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าอีกฝ่ายหาเปลี่ยนสีหน้าไม่ยังมองตรงมาที่เขา!
เป็นไปไม่ได้!
พลังวิญญาณของเขาแข็งแกร่งถึงขนาดที่กระทั่งผู้ฝึกตนขอบเขตเดียวกันยังต้องรับผลอย่
