ซึ่งมีรูปลักษณ์งามสง่าผู้หนึ่งเอ่ยอย่างไม่แน่ใจ
เจียงผิงอันมองอีกฝ่ายอย่างฉงนใจ อีกฝ่ายรู้ว่าเขาเป็นใครได้อย่างไรกัน?
ซูมู่อวิ๋นกล่าวกับเจียงผิงอันยิ้ม ๆ “ข้าชื่อซูมู่อวิ๋น ผู้อาวุโสรองของแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุน ข้าได้รับค าขอความช่วยเหลือจากหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล จึงออกมาตามหาสหายเต๋าเจียง ขอบังอาจถามว่าใช่สหายเต๋าเจียงหรือไม่?”
ซูมู่อวิ๋นเป็นยอดฝีมือแท้ ๆ แต่เขาในขณะนี้ไร้การถือตัวใด ๆ
ซูเหยียนซึ่งยืนอยู่ข้างกันผงะนิ่ง
ไฉนผู้อาวุโสรองจึงแย้มยิ้ม?
ผู้อาวุโสรองผู้นี้ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดในแดนศักดิ์สิทธิ์ ตีหน้าเข้มใส่ทุกบุคคล นี่เขาไปกินโอสถหมดอายุมาหรือไร?
ซูเหยียนสังหรณ์ร้าย “ผู้อาวุโสรอง ท่านจ าผิดคนแล้วหรือไม่?เขาเป็นเพียงผู้ผ่านทาง มีการฝึกฝนเพียงขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาเท่านั้นนะ”
เจียงผิงอันโล่งใจเล็กน้อยยามได้ยินว่าอีกฝ่ายเป็นคนจากแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุน
เขาไม่กลัวขุมก าลังใหญ่เช่นนี้หรอก กลัวก็แต่ผู้ฝึกตนไร้สังกัดที่ไร้สิ่งใดให้ห่วง
ผู้ฝึกตนไร้สังกัดเหล่านี้จะหนีไปทันทีหลังท าเรื่องชั่ว หากลัวการคิดบัญชีไม่
แต่ขุมก าลังใหญ่เหล่านี้แตกต่างออกไป ต่อให้เป็นอริกัน แต่อย่างน้อยก็ยังไกล่เกลี่ยได้ยามเผชิญหน้า
ยิ่งกว่านั้น อีกฝ่ายยังเหมือนจะมาช่วยเขาด้วย
เจียงผิงอันคืนสู่ลักษณ์จริง กุมก าปั้นคารวะผู้อาวุโสทั้งหลาย“ล าบากผู้อาวุโสทุกท่านแล้ว ผู้น้อยไม่เป็นไร”
เมื่อเห็นว่าเป็นเจียง
