หากชายหนุ่มชุดม่วงนั่นเอ่ยให้นางฆ่าพวกมัน เกรงว่าสตรีผ้าปิดหน้าก็คงจบชีวิตพวกมันโดยทันทีแน่!
ตุบ! ตุบ! ตุบ! ตุบ! ตุบ!
…
หลังได้เห็นต้าหลัวจินเซียนขั้นสวรรค์ทั้ง 2 คุกเข่าลงไป ผู้นำตระกูลลู่รวมถึงอาวุโสตระกูลลู่ที่เดินทางมาด้วยกัน ก็เร่งคุกเข่าลงบนลานน้ำแข็งกลางอากาศให้ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อทันที
“ผู้นำตระกูลลู่ เจ้าจำคนไม่ผิดหรอก…”
ในขณะที่คนของตระกูลลู่พากันคุกเข่าลงไป ต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองลู่เฉียนผู้นำตระกูลลู่ ค่อยกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยเมยว่า “ลูกชายของเจ้า นายน้อยตระกูลลู่ ลู่เหวินปิน เป็นข้าฆ่ามันจริงๆ…หากผู้นำตระกูลลู่ยังคิดจะล้างแค้นให้ลูกชาย ตอนนี้เชิญเจ้าลงมือได้เลย”
กล่าวถึงท้ายประโยค ต้วนหลิงเทียนก็มองจ้องลู่เฉียนตาเขม็ง
“ไม่…ข้าน้อยไม่กล้า! ข้าน้อยไม่กล้า!!”
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน ลู่เฉียนที่ก้มหน้าอยู่ก็เร่งส่ายหัวไปมาอยางตื่นตระหนก ราวกับการที่ต้วนหลิงเทียนบอกให้มันลงมือนั้น เป็นดั่งการเอาชีวิตของมัน!
แต่มันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะในใจของลู่เฉียนการที่ต้วนหลิงเทียนบอกให้ลงมือนั้น ไม่ต่างอะไรกับการบอกให้มันไปตาย!
ล้อกันเล่นหรือไร?!
บางทีพลังฝีมือของชายหนุ่มุชดม่วงเบื้องหน้าอาจจะไม่ดีเท่ามัน…
