‘สภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะแบบนี้…ต่อให้เป็นยอดเซียนอมตะ ก็ยังถือว่ามีพลังวิญญาณฟ้าดินหนาแน่นเกินจำเป็นใช่ไหม?’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าว
ยอดเซียนอมตะนั้น ไม่ว่าจะมาบ่มเพาะพลังในสถานที่แห่งนี้ หรือไปในสถานที่ๆดีกว่าตอนนี้ก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่าง เพราะระดับพลังวิญญาณฟ้าดินโดยรอบตอนนี้มันก็หนาแน่นทั้งมหาศาลเกินที่ยอดเซียนอมตะจะใช้ได้หมด!
นั่นเพราะยอดเซียนอมตะเอง ก็มีขีดจำกัดในการดูดซับพลังเช่นกัน!
และในห้องโถงรับแขกสกุลฉีตอนนี้ ก็เสมือนสถานที่ๆดีเกินไปสำหรับตัวตนขอบเขตยอดเซียนอมตะ!
หากมีสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะแบบตอนนี้ ยอดเซียนอมตะไม่จำเป็นต้องไปไหนแล้ว สามารถนั่งบ่มเพาะมันอยู่ตรงนี้ได้ยันทะลวงด่านโดยไม่ต้องหาที่อื่นีท่ดีกว่าอีกต่อไป เพราะมันเหนือกว่าขีดจำกัดที่จะรับได้ไหวแล้ว…
กล่าวได้ว่าสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะแบบนี้ จะสำหรับเขาหรือสำหรับตัวตนยอดเซียนอมตะ ก็คือสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ!
แต่ทว่าหากเป็นถึงตัวตนขอบเขตขุนนางอมตะหรือเหนือกว่านั้น สภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะที่นี่อาจจะยังไม่ใช่ขีดจำกัด และสามารถหาสถานที่อันมีสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะดีกว่านี้ได้…
‘จริงสิ! เคล็ดวิชาบ่มเพาะ! ยังมีเคล็ดวิชาบ่มเพาะอยู่!’
‘ข้าเกือบลืมไปแล้ว…ในระนาบเทวโลกแห่งนี้ ยิ่งเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับสูงเท่าไหร่ ปริมาณรวมถึงความเร็วในการดูดซับพลังวิญญาณฟ้าดินก็จะมากขึ้นเร็วขึ้นเท่านั้น!’
