อย่างไรก็ตามบัดนี้ไม่ว่าจะเป็นฉีโหยว ชายชราผู้ติดตามทั้งคู่ หรือ 2 คนผู้มาใหม่ ต่างพากันคุกเข่าเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อที่กำลังจิบชารับประทานของว่างอย่างเรียบๆร้อยๆ
กระทั่งพวกมันไม่เพียงแต่จะคุกเข่าเท่านั้น ศีรษะยังก้มลงไปไม่กล้ามองต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อด้วยซ้ำ
และบริเวณพื้นที่พวกมันคุกเข่า ยังปรากฏเกล็ดน้ำแข็งเยียบเย็นแผ่ไอหนาว ราวกับพึ่งมีพายุหิมะอันเย็นยะเยือกพัดผ่าน
‘ยอดเซียนอมตะ…ยอดเซียนอมตะ!’
‘สตรีผ้าปิดหน้านางนี้ กลับเป็นถึงยอเซียนอมตะ!’
ฉีโหยวที่คุกเข่าอยู่นั้น จากเดิมที่แลดูสง่างงามมั่นใจ บัดนี้สีหน้าซีดเป็นไก่ต้ม ร่างสั่นกึกๆเพราะความหวาดกลัวจับใจ!
เดิมทีมันคิดว่า
ด้วยบิดาของมันกับท่านบรรพบุรุษมาถึง แม้พวกมันยังต้องกริ่งเกรงภูมิหลังของคู่หนุ่มสาวเบื้องหน้า จึงไม่อาจฆ่าคนอย่างผลีผลาม แต่อย่างน้อยๆก็สมควรประหยัดหินอมตะระดับสูงที่ต้องจ่ายออกไปได้แน่นอน
อย่างไรก็ตามมันไม่คิดไม่ฝันเลย
ว่าพอบิดาของมันกับบรรพบุรุษมาถึงโถงรับแขก เพียงเร่งเร้าพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดขึ้นมาด้วยคิดแผ่แรงกดดันพลังกดดันอีกฝ่าย พร้อมแผ่สำนึกเทวะออกไป หมายหยั่งถึงพลังฝึกปรือคู่ของชายหนุ่มชุดม่วงและสตรีในผ้าปิดหน้าที่นั่งอยู่ได้ไม่ทันไร…
