เว้นแต่จะมีตัวตนขอบเขตยอดเซียนอมตะหรือเหนือกว่านั้นลงมือขัดขวาง ปกติแล้วยันต์อมตะดังกล่าวย่อมไปถึงเมืองหลวง กระทั่งงถึงบ้านตระกูลหนานกงได้อย่างงราบรื่น
ในขณะที่หนานกงลี่ใช้ยันต์อมตะเพื่อส่งข้อความบอกบบิดาว่าตอนนี้มันซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ รอให้บิดาส่งคนมารับนั้น…
อีกด้านหนึ่ง
ในนที่สุดฮ่วนเอ๋อที่ผล็อยหลับไปในอ้อมอกต้วนหลิงเทียนก็ตื่นขึ้น
“ต้วนหลิงเทียน ถึงแม้ตรงนี้เจ้าจะแตกต่างจากข้าทั้งแข็งยิ่ง แต่ก็หนุนสบายดี…”
ฮ่วนเอ๋อไม่เพียงตื่นขึ้นแล้ว แต่นางยังระงับความโศกเศร้าเสียใจได้แล้วด้วย ตอนนี้นางกำลังใช้มือลูบหน้าอกต้วนหลิงเทียนวนไปมาด้วยรอยยิ้ม
และแทบจะทันทีที่นางคลี่ยิ้มออกมา ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกเสมือนมวลหมู่บุปผาพร้อมใจกันบานสะพรั่ง ช่างงดงามเหลือเกิน ถึงขั้นทำให้เขาสติหลุดลอยไปพักหนึ่ง
หลังดึงสติกลับมาจากอาการเหม่อเพราะเห็นรอยยิ้มของฮ่วนเอ๋อได้สำเร็จ ต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ชัดว่าตอนนี้ร่างนางที่กอดกับเขาอยู่มันนุ่มนิ่มปานใด โดยเฉพาะความนุ่มจากหน้าอกหน้าใจของนางนั่น ก็ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกร้อนรุ่มที่ช่วงล่างขึ้นมาทันที
‘ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย…’
ต้วนหลิงเทียนลอบทอดถอนในใจคราหนึ่ง จากนั้นก็ค่อยๆใช้มือดันร่างฮ่วนเอ๋อให้ผละออกเบาๆ เนื่องเพราะหากร่างบางของนางยังมานัวเนียกับเขาอยู่แบบนี้ เดี๋ยวเขาได้ตบะแตกกันพอดี!
