หลังไตร่ตรองดูแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็พอจะรู้คร่าวๆว่าตอนนี้เขาอยู่แถวไหน
‘ไม่รู้นิกายสือหังเซียนส่งหญิงชรานั่นมาฆ่าข้าแค่คนเดียวรึเปล่า…หากมียอดฝีมืออย่างหญิงชราอยู่อีก เช่นนั้นถ้าพวกนางช่วยกันปูพรมค้นหาในรัศมีล้านลี้จากวังฉิน เกรงว่าคงใช้เวลาแค่ไม่นานก็อาจมาถึงที่นี่…’
คิดถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนักใจ และเขายังตัดสินใจได้ทันที
‘ฮ่วนเอ๋อตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่…ต้องรีบออกจากประเทศอมตะอย่างประเทศอวิ๋นเหยียนนี่ทันที’
คิดถึงจุดนี้ต้วนหลิงเทียนก็ก้มลงมองใบหน้างดงามใต้ม่านผ้าของฮ่วนเอ๋ออย่างไม่รู้ตัว จากนั้นคนก็เหม่อไปพักหนึ่ง…
