ต้วนหลิงเทียนเริ่มเรียบเรียงความคิด โดยอาศัยเบาะแสจากวาจาที่กลุ่มคนเมื่อครู่สนทนากัน เพื่อหาความเป็นมา
สุดท้ายเขาก็อาศัยเบาะแสดังกล่าว มาผนวกกับสิ่งที่เขารู้…
‘ตอนใช้ยันต์หลบหนีเงาว่างเปล่า จุดที่ข้ามาโผล่สมควรอยู่ห่างจากวังฉินล้านลี้…เท่าที่รู้อย่างน้อยๆตอนนี้ข้าไม่ได้อยู่ในเขตปกครองของวังฉินอีกต่อไป…’
‘อย่างไรก็ตาม แม้ข้าจะออกห่างจากวังฉินล้านลี้ แต่ระยะทางแค่นี้เป็นไปไม่ได้ที่จะออกนอกประเทศอวิ๋นเหยียน…’
‘หากยึดวังฉินเป็นจุดศูนย์กลาง ตีวงรัศมีล้านลี้ห่างจากวังฉินรวมกับระยะทางที่ข้าบินมากับฮ่วนเอ๋อ…มีโอกาสเป็นไปได้ที่ข้าจะอยู่ใกล้ศูนย์กลางการปกครองของประเทศอวิ๋นเหยียน…เผลอๆแถวนี้ยังอาจจะอยู่ใกล้ๆเมืองหลวงของประเทศอวิ๋นเหยียนด้วยซ้ำ!’
‘พอดีกับในเมืองหลวงก็มีตระกูลชื่อหนานกงอยู่ด้วย แม้จะถือว่ามันเป็นแค่ตระกูลชั้นรองในประเทศอวิ๋นเหยียน แต่ขุมกำลังของพวกมันก็ไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าวังฉินและวังของเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆ ที่อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศอวิ๋นเหยียน….’
‘อีกทั้งข้ายังได้ยินข่าวลือมานานแล้ว ว่าในบรรดาองค์ชายทั้ง 6 ของฮ่องเต้ประเทศอวิ๋นเหยียน องค์ชาย 6 นับว่าโดดเด่นที่สุด ทว่านอกจากจะมีความสามารถพร้อมทั้งบุ๋นบู๊ มันกลับเป็นคนมักมากในสตรี…’
‘ยังไงก็แล้วแต่ ดูท่าตอนนี้ข้าคงอยู่ห่างจากเมืองหลวงของประเทศอวิ๋นเหยียนไม่ไกลแล้วเป็นแน่’
