“ข้า หนานกงลี่มีวาสนาได้พบพานสตรีประเสริฐเช่นนี้ทั้งที แต่กลับมิมีสิทธิ์ครอบครอง…ไยฟ้าถึงได้ใจร้ายกับข้านัก!”
หนานกงลี่หัวเราะเยาะเย้ยตัวเองอย่างขื่นขม
องค์ชาย 6 ที่ชายชรากล่าวถึงนั้น เป็นโอรสของฮ่องเต้แห่งประเทศอวิ๋นเหยียน และยังเป็นคนที่ตระกูลของมันให้การสนับสนุน
เป็นธรรมดาว่าในสายตาขององค์ชาย 6 มันหนานกงลี่ก็เป็นได้แค่เบี้ยตัวเล็กๆไร้สำคัญ กระทั่งองค์ชาย 6 อาจจำชื่อมันไม่ได้ด้วยซ้ำ
“นายน้อยลี่ ขอเพียงท่านมอบสตรีพิลาศล้ำนางนี้ให้องค์ชาย 6 ล่ะก็…ข้าเชื่อว่าองค์ชาย 6 ต้องจดจำนายน้อยลี่ได้เป็นแน่! กระทั่งอาจเลื่อนให้ท่านขึ้นเป็นคนสนิทคอยรับใช้ข้างกาย เช่นนั้นแม้ท่านจักต้องสูญเสียโฉมงามไป แต่การได้อำนาจจากองค์ชาย 6 มา ก็มินับว่าเป็นการค้าที่นายน้อยท่านขาดทุน”
ชายชราอีกคนกล่าวเสริม
“พวกเจ้าพูดถูก! องค์ชาย 6 ไม่เคยปฏิบัติต่อผู้สร้างความชอบอย่างเลวร้าย…หากข้าสร้างความดีความชอบอันใหญ่หลวงให้องค์ชาย 6 ได้ล่ะก็…ข้าต้องกลายเป็นที่โปรดปรานขององค์ชาย 6 ได้แน่ คราวนี้ข้าก็จักได้อำนาจมาอยู่ในมือ!!”
สองตาหนานกงลี่ส่องแสงจ้าขึ้นมาทันใด
เมื่อได้รับคำชี้แนะจาก 2 ผู้ชรา สติหนานกงลี่ก็กลายเป็นแจ่มใส จัดลำดับความสำคัญของเรื่องราวได้ทันที
