หลังจากที่จัดแจงให้คนของ 16 มณฑลเข้าที่พักชั่วคราวเสร็จแล้ว อ๋องฉินกับอ๋อง 3 ก็พาฉินอวี่ไปยังห้องโถงกลางของวังฉิน
ห้องโถงกลางของวังฉินนั้นช่างกว้างขวางโอ่อ่านัก การตกแต่งอะไรก็ยอดเยี่ยมแลดูหรูหรามีระดับ จนฉินอวี่ที่พึ่งมาถึงเป็นครั้งแรกอดไม่ได้ที่จะชมดูจนละลานตาอยู่บ้างกว่าจะตั้งสติได้
ตั้งแต่เกิดมา มันจะไปเคยเห็นสถานที่งดงามแลดูหรูหราแบบนี้ที่ไหน?
“อวี่เอ๋อ…ตอนนี้ก็เหลือกันแต่พวกเราลุงหลาน 3 คนแล้ว เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลสิ่งใด”
อ๋อง 3 เอ่ยกับฉินอวี่
แม้ว่าอ๋องฉินจะไม่พูดอะไร แต่ก็พยักหน้าให้ฉินอวี่ด้วยรอยยิ้มเป็นการให้กำลังใจ
ฉินอวี๋ก็พยักหน้ารับเบาๆ
หลังจากนั้นมันก็เริ่มเล่าความเป็นมาของต้วนหลิงเทียนเท่าที่มันรู้ออกไป และทุกสิ่งอย่างที่มันได้ประสบพบเจอหลังจากที่รู้จักกับต้วนหลิงเทียนทั้งหมด โดยที่ไม่ปิดบังอะไรเลย
เพราะตอนนี้มันรู้ดี ว่าหากยังมีอะไรปิดบัง ต้องไม่พ้นสายตาของลุงทั้ง 2 แน่ เช่นนั้นมันจึงกล่าวเล่าออกไปทั้งหมด
หลังได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดจากปากฉินอวี่แล้ว อ๋องฉินกับอ๋อง 3 ถึงกับต้องหันหน้าไปมองสบตากัน ก่อนที่ทั้งคู่จะเห็นความตื่นตระหนกตกตะลึงและความทึ่งในสายตาอีกฝ่ายชัดเจน
หากไม่ใช่เพราะฉินอวี่เล่าเรื่องราวได้ละเอียดยิบ พวกมันคงไม่มีวันเชื่อได้ลงคอเลย…
