ตอนที่ 2,701 : ฉินอวี่ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว…
“ยันต์หลบหนีเงาว่างเปล่า?”
พอได้ยินว่าต้วนหลิงเทียนสามารถหนีรอดไปได้ ฉินอวี่ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก จากนั้นก็ถามอ๋องฉินออกไปอย่างอดไม่ได้
เพราะนี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่มันได้ยินคำว่า ‘ยันต์หลบหนีเงาว่างเปล่า’
“ยันต์หลบหนีเงาว่างเปล่า…เป็นยันต์อมตะที่ตัวตนขอบเขตราชาอมตะ ต้องใช้ความพยายามไม่น้อยหากคิดจะจารึกสร้าง ที่สำคัญโอกาสสร้างสำเร็จยังต่ำนัก! จึงกล่าวได้ว่าเป็นสิ่งล้ำค่าอย่างยิ่ง และหากมียันต์หลบหนีเงาว่างเปล่าไว้ในมือ ก็สามารถหลบหนีไปจากเงื้อมมือของผู้ที่มีพลังฝึกปรือต่ำกว่าราชาอมตะได้อย่างปลอดภัยไร้เรื่องราว…”
“หากมิใช่ราชาอมตะที่แข็งแกร่งกว่าราชาอมตะที่วาดเขียนยันต์หลบหนีเงาว่างเปล่า และมิอาจลงมือสังหารอีกฝ่ายได้ทันก่อนที่จะใช้ยันต์อมตะหลบหนีชนิดนี้ออกมา…เช่นนั้นอย่างมากก็ทำได้แค่มองอีกฝ่ายหลบหนีไปตาปริบๆ…”
กล่าวถึงจุดนี้ อ๋องฉินก็หันไปมองหยิงชราที่ลอยร่างอยู่ไกลๆ
และสีหน้าของหญิงชราตอนนี้ ก็ช่างแลดูมืดดำทั้งถมึงทึงดุร้ายเป็นที่สุด!
“ยันต์หลบหนีเงาว่างเปล่านั่น…เจ้ามอบให้มันหรือ?”
ทันใดนั้นอยู่ๆหญิงชราก็หันขวับมาถามไถ่อ๋องฉินเสียงต่ำ
ที่สำคัญนางไม่เพียงหันขวับมาถามเฉยๆ สองตายังหยีมองอ๋องฉินเขม็งด้วยประกายสังหารหนึ่ง ราวกับหากอ๋องฉินเอ่ยคำว่า ‘ใช่’ ออกมา นางจะฆ่าอ๋องฉินทิ้งอย่างไร้ลังเล…
