และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ร่างไร้ชีวิตของเถียนจี้หวี่หงายหลังล้มลงไป เหล่าผู้ชมรอบเวทีก็อดไม่ได้ที่จะสูดอากาศเข้าด้วยความตื่นตระหนก!
ไม่มีใครเคยคิดคาดมาก่อนเลย ว่าชนชั้นผู้ว่าการมณฑลคนหนึ่งอย่างเถียนจี้หวี่ จะถูกฆ่าตกตายง่ายดายเพียงเท่านี้…
ยิ่งไปกว่านั้นนี่ยังเป็นการเข่นฆ่าสังหารต่อหน้าอ๋องฉิน!
“ใต้เท้าผู้ว่า!”
“ใต้เท้าผู้ว่า!”
…
หลังหวนกลับสู่ความรู้สึก เหล่าคนของมณฑลจิ่วโยวก็ร้องอุทานดังลั่น!
ผางปิงกับเจิ้งชิวอาวุโสฝ่ายในของจวนผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว ได้ละสายตาออกมาจากร่างไร้ชีวิตของเถียนจี้หวี่ และหันไปมองหญิงชราด้วยสายตาหวาดกลัว อีกฝ่ายกำลังย่ำอากาศไปหาต้วนหลิงเทียนต่อด้วยสีหน้าเฉยเมย ราวที่พึ่งเข่นฆ่าไป ก็แค่ตัวไร้ค่าตัวหนึ่ง…
“เจิ้งชิว…กระทั่งท่านอ๋องฉิน ยังไม่อาจฆ่าท่านผู้ว่าได้ง่ายดายเช่นนี้เลยมิใช่หรือ?”
ผางปิงหันไปส่งเสียงผ่านพลังคุยกับเจิ้งชิวอย่างแตกตื่น
“พลังฝีมือของหญิงชรา…น่ากลัวจะเหนือกว่าอ๋องฉิน!”
เจิ้งชิวส่งเสียงตอบกลับ
“เจ้ายังจำได้ใช่หรือไม่…ตอนที่อ๋องฉินมาถึง หญิงชราที่ตอนนั้นอยู่ในชุดคลุมสีเทาก็เพียงนั่งนิ่งๆข้างหวังฉี่หลิงไม่ได้ทักทายอะไรอ๋องฉินแม้แต่น้อย…”
เจิ้งชิวกล่าวสืบต่อ
