มันมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนเสียงทุ้มว่า “ถึงแม้ข้าจะได้ยินคำร่ำลือมานาน ว่าพลังฝีมือเจ้าร้ายกาจสุดที่ข้าจะทาบติด…แต่ข้าก็ยังอยากจะสู้กับเจ้า!”
“ตราบใดที่เจ้าสามารถเอาชนะข้าได้ อันดับ 1 ในการประลอง 16 มณฑลคราวนี้ก็จะเป็นของเจ้า!”
“ข้าหวังแค่ว่า ชื่อเสียงของเจ้าจะมิใช่ชื่อเสียงจอมปลอม!”
กล่าวจบประโยค แววตาของฉู่เหยียนก็เผยให้เห็นจิตต่อสู้อันน่าเกรงขามลุกโชนขึ้นมาดั่งเพลิงไฟ
ครืนน!!
พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดที่สั่งสมในร่างยังปะทุระเบิดออกมาทันใด มวลอากาศเริ่มกระเพื่อมออกไปเป็นวงรอบกาย ปลดปล่อยกลิ่นอายพลังดุร้ายยน่ากลัว!
“ลงมือเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวด้วยยน้ำเสียงเฉยเมย
แม้ปากจะกล่าวบอกฉู่เหยียนไปแบบนั้น ทว่าทั่วร่างต้วนหลิงเทียนยังคงสงบ ไร้ซึ่งกลิ่นอายพลังใดๆปะทุออกมา
ราวกับการลงมือของฉู่เหยียน ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกกังวลจนถึงขั้นต้องเร่งเร้าพลังออกมาเตรียมพร้อม….
“หึ!”
เห็นดังนี้ ฉู่เหยียนก็เสมือนได้รับความอัปยศประการหนึ่ง อารามโทสะมันปะทุพลังขุมหนึ่ง คนพุ่งทะยานเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนฉับไวปานอัสนีฟาดผ่า!
ขณะที่คนทะยานเข้ามาปานสายฟ้า มือขวายังสะบัดคว้าศาสตราอมตะระดับกลางหนึ่งที่ผุดจากความว่างมากระชับแน่น พลังเกรี้ยวกราดหลั่งไหลถ่ายทอด เตรียมพร้อมป้อนกระบวนท่าไม้ตาย!
แม้ก่อนหน้าเรื่องพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียน มันก็ได้ยินมาอีกทีเท่านั้น ไม่ได้เคยประสบพบเจอกับตัว…
