ะหลับตาลง ดวงตาของเขาพลันเบิกกว้าง
เพราะเขาเห็นเจียงผิงอันซึ่งเพิ่งระเบิดตัวเองไปประกอบร่างกลับมาใหม่เฉียบพลัน!
ยันต์ตัวตายตัวแทน!
เจ้านี่ก็มียันต์ตัวตายตัวแทนด้วย!
เกาเฉวียนเดือดดาล เด็กนี่น่ารังเกียจนัก! หัวใจอัดแน่นด้วยความแค้นเคือง โทสะและความไม่เต็มใจ
เกาเฉวียนอยากตายไปกับเจียงผิงอัน แต่ยามนี้เขาไม่เหลือก าลังใด ๆ แล้ว
ท้ายที่สุด เกาเฉวียนก็กลายเป็นซากแห้ง แต่ดวงตาของเขาเบิกโพลงมิอาจหลับลง เห็นแล้วชวนขนลุกนิดหน่อย
เกาเฉวียนมิคาดเลยว่าเจียงผิงอันจะยังมีลูกไม้นี้ และระเบิดตัวเองเพื่อหลบการโจมตีของเขา
เจียงผิงอันควบคุมพลังวิญญาณ คิดดึงพู่กันพิพากษากลับมา
กิ่งหลิวกิ่งหนึ่งพุ่งออกมาจากหมอกขาว ทะลวงท้องของเจียงผิงอันทันที่
“ของสิ่งนี้ ใช่สิ่งที่ขยะเช่นเจ้าจับต้องได้หรือ?”
กิ่งของปีศาจต้นหลิวขาวเคลื่อนเข้ามาเกี่ยวพู่กันพิพากษาไป
เจียงผิงอันร่วงลงกับพื้น พิษร้ายแผ่ซ่านทั่วกาย ร่างของเขาเกร็งกระตุก
ปีศาจต้นหลิวขาวมิได้สนใจแมลงอย่างเจียงผิงอันเลย มันมองแต่พู่กันพิพากษา ล าต้นของมันสั่นสะท้านอย่างตื่นเต้น
“สมแล้วที่เป็นศาสตราเซียนครึ่งขั้น มันมีอ านาจกฎระดับสูงกว่าอยู่”
“บางที่ ด้วยความแข็งแกร่งปัจจุบันของข้าและพู่กันด้ามนี้ ข้าจะสะบัดพ้นตรวนแห่งฟ้าดิน ทะยานสู่ภพเซียนได้!”
มันอยู่มาเป็นแสนปี อายุขัยเจียนถึงจุดจบ อยากบรรลุเซียนเสมอมา
ทว่าในยุคสมัยนี้ เส้นทางเซียนถูกปิดผนึก มิอาจบรรลุเซียน
