้าแทงลงใส่เกาเฉวียนจากทุกทิศทางเยี่ยงกระบี่ไร้เทียมทาน
แม้เกาเฉวียนจะถือศาสตราเซียนครึ่งขั้น ความต่างชั้นของขอบเขตก็ยังอยู่ จึงไร้ประโยชน์ใด ๆ
ปีศาจต้นไม้ตนนี้ถึงจุดสูงสุดของขอบเขตพ้นพิบัติแล้ว การโจมตีของมันมีอ านาจมหาเต๋า มิใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตบูรณาการอย่างเกาเฉวียนจะรับไหวได้เลย
ร่างของเกาเฉวียนถูกแทง กิ่งหลิวสูบพลังและอายุขัยจากร่างของเขาออกไป
“เจียงผิงอันสมควรตาย!”
เกาเฉวียนแผดเสียงอย่างเดือดดาล ส าเนียงนั้นสะท้านทั่วเวหา
เขาจ่ายพลังเฮือกสุดท้ายแก่พู่กันพิพากษา ตวัดมันเข้าใส่เจียงผิงอัน
ทั้งหมดเพราะสารเลวผู้นี้ ท าให้เขาต้องหลงเข้ามาที่นี่ ถูกปีศาจต้นไม้ระเบิดโทสะใส่จนตาย
หากจะตายก็ตายด้วยกันเลย!
เจียงผิงอันคิดจะหนี แต่เขาก็ถูกพลังจากตัวเกาเฉวียนตรึงไว้ มิอาจหนีพ้นได้เลย
เกาเฉวียนเป็นยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการ ควบคุมกฎฟ้าดินได้ง่าย ๆ การสยบผู้ฝึกตนอย่างเจียงผิงอันง่ายดายยิ่งนัก
หัวใจของเจียงผิงอันเต้นระทึก ตัดสินใจระเบิดตัวเอง
ตู้ม!
ร่างนั้นระเบิดแหลกจากกัน
การโจมตีของเกาเฉวียนเหินหายไปในม่านหมอก
เกาเฉวียนไม่เต็มใจยิ่งนัก เขาเป็นยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการแต่กลับถูกผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาผู้หนึ่งหลอกมาตาย
เรื่องน่าปรีดาเรื่องเดียวคือ เจียงผิงอันก็ตายเช่นกัน
เขาตายตาหลับแล้ว
พู่กันพิพากษาร่วงหล่นจากมือเกาเฉวียน ร่างของเขาค่อย ๆเหลือเพียงซากศพแห้ง
ขณะที่เกาเฉวียนก าลังจ
