ขณะเดียวกัน แม้ใบหน้าของมันจะฉายชัดถึงความดีใจที่เห็นต้วนหลิงเทียนปลอดภัยไม่เกิดเรื่อง ทว่าส่วนหนึ่งก็ฉายชัดถึงความกังวลออกมา ด้วยกลัวว่ายอดฝีมือจากนิกายสือหังเซียนคนนั้นจะมาเพราะต้วนหลิงเทียนสหายมันจริงๆ!
ตั้งแต่ที่มันได้ยินลุงใหญ่กล่าวบอกว่ายอดฝีมือผู้นั้นต่ำๆก็เป็นขุนนางอมตะ มันก็หวาดกลัวจับใจ
นั่นเพราะขุนนางอมตะ เป็นตัวตนที่อยู่เหนือยอดเซียนอมตะอีกที
หากอีกฝ่ายคิดลงมือขึ้นมา น่ากลัวว่าคงล้างบางวังฉินได้ง่ายดาย…
‘ต้วนหลิงเทียนมาถึงขนาดนี้แล้ว…เจ้าจะปรากฏตัวออกมาทำอะไร?’
‘กระทั่งหากจะปรากฏตัวขึ้นมาจริงๆ…ไฉนไม่ติดต่อข้าก่อนเล่า!?’
ในใจของฉินอวี่เริ่มเต็มไปด้วยอารมณ์ขมขื่นทั้งทำอะไรไม่ถูก
และตอนนี้มันก็ไม่คิดจะสื่อสารผ่านพลังกับต้วนหลิงเทียนแต่อย่างใด เพราะมันรู้ดีว่าการที่ต้วนหลิงเทียนเผยตัวออกมาแบบนี้ ไม่ว่ามันจะทำอะไร ทุกประการล้วนสายไปแล้ว…
หากเป้าหมายของยอดฝีมือนิกายสือหังเซียน ตัวตนขอบเขตขุนนางอมตะนั่นเป็นต้วนหลิงเทียนจริงๆ แม้มันจะกล่าวเตือนอะไรต้วนหลิงเทียนตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์
และถ้าหากเป้าหมายของยอดฝีมือผู้นั้นไม่ใช่ต้วนหลิงเทียน การที่มันไปเตือนต้วนหลิงเทียนก่อน ก็รังแต่จะสร้างภาระจิตใจ จนต้วนหลิงเทียนต้องงคอยระแวงตลอดเวลา ไม่มีกะใจทำอะไรอื่น…
เพราะอย่างไรเสีย ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็กำลังจะประลองศึกสุดท้ายของการประลอง 16 มณฑล…
