พอเข้าหูหวังฉี่หลิง ก็ทำให้หน้าขอมันเปลี่ยนเป็นสีซีดทันที มันที่ตื่นตระหนกตกใจได้แต่เร่งก้มหัวขอขมาหน้าเสีย “ขออภัยด้วยผู้อาวุโส ผู้น้อยร้อนใจไปเอง! เป็นผู้น้อยอดไม่ไหว!!”
ถึงแม้หวังฉี่หลิงจะยังไม่รู้ว่าหญิงชราคนนี้ที่แท้มีความเป็นมาอย่างไรกันแน่
ทว่าหลังจากมันได้เห็นการพบปะก่อนหน้าระหว่างอ๋องฉินกับหญิงชราผู้นี้ จึงทำให้มันตระหนักว่า…
ต่อหน้าหญิงชราผู้นี้ กระทั่งอ๋องฉินยังต้องก้มหัว!
และเป็นอ๋องฉินที่แนะให้มันกล่าวว่าหญิงชราเป็นใบ้หูหนวกออกมาด้วยตัวเอง!
หากกระทั่งอ๋องฉินยังต้องหาทางลงให้ตัวเอง เช่นนั้นอีกฝ่ายจะเป็นคนธรรมดาสามัญได้อย่างไร?
เพราะที่อ๋องฉินหาทางลงเช่นนั้น ย่อมเผยให้เห็นว่าตัวอ๋องฉินเองก็ไม่อาจต่อต้านหญิงชรานางนี้ได้!
และในเมื่ออ๋องฉินไม่กล้าแหยม ตัวมันที่เป็นแค่คนใต้อำนาจอ๋องฉินอีกทีมีหรือจะกล้า?
หวังฉี่หลิงมั่นใจได้เต็มสิบส่วน
ถึงหญิงชราจะฆ่ามันทิ้งตอนนี้ มันก็ได้แต่ตายเปล่าเท่านั้น! เพราะอ๋องฉินไม่มีวันล้างแค้นหาความเป็นธรรมให้มันแน่นอน!!
ด้วยเหตุนี้พอได้ยินน้ำเสียงเยียบเย็นของหญิงชราอันเผยให้เห็นถึงความไม่พอใจ จะให้มันไม่หวาดกลัวจนขี้หดตดหายได้อย่างไรไหว?
‘มันน่ะหรือคือต้วนหลิงเทียน…ผู้ที่ทำลายความบริสุทธิ์ของคุณหนูปิงเอ๋อ?’
สายตาอันเย็นชาใต้ชุดคลุมสีเทาของหญิงชรา มองจ้องไปที่ต้วนหลิงเทียนเขม็ง!
