ขณะเดียวกันสายตาของอ๋องฉินก็หันมองไปทางอัฒจันทร์ที่นั่งส่วนของมณฑลผิงชานอย่างอดไม่ได้ สายตายังไปหยุดอยู่บนร่างในชุดคลุมสีเทาข้างๆ หวังฉี่หลิง ผู้ว่าการมณฑลผิงชาน
ร่างในชุดคลุมสีเท่าผู้นี้ ก็คือยอดฝีมือจากนิกายสือหังเซียน ยังเป็นถึงชนชั้นอาวุโสหลัก!
“ท่านผู้อาวุโส…ตอนนี้ในเมื่อต้วนหลิงเทียนก็ปรากฏตัวออกมาแล้ว ไฉนท่านยังไม่ลงมือเล่า?”
ด้านผู้ว่าการมณฑลผิงชาน หวังฉี่หลิง พอเห็นต้วนหลิงเทียนปรากฏตัวออกมาได้สักพักแล้ว แต่ร่างข้างๆมันก็ยังแน่นิ่งไม่คิดลงมือเคลื่อนไหวอะไร จึงทำให้มันอดรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาไม่ได้
เพราะหากคนข้างๆมันไม่ลงมือ หลังต้วนหลิงเทียนสู้เอาชนะฉู่เหยียนได้ มิใช่ว่าจะได้อันดับ 1 ในการประลอง 16 มณฑลคราวนี้ไปครองหรือไร?
ถึงตอนนั้นมณฑลผิงชานของมัน ก็จะได้รับโอสถต้าหลัวแค่เม็ดเดียวเท่านั้น!
เพราะสุดท้ายแล้ว หยางจิ้นของพวกมันก็ต้องตกไปอยูในอันดับที่ 3 ตามระเบียบ! แล้วโอสถต้าหลัวเม็ดเดียวจะไปพอยาไส้มันที่ไหน!?
เดิมทีหวังฉี่หลิงคิดว่าพอต้วนหลิงเทียนปรากฏตัวปุ๊บ คนข้างๆมันก็จะลงมือปั๊บ ฆ่าต้วนหลิงเทียนทันที!
แต่ไม่คิดเลยว่าจนป่านนี้อีกฝ่ายยังนั่งแช่แน่นิ่ง ไม่คิดเคลื่อนไหวอะไร
“ข้าคิดทำอะไร ยังไม่ถึงตาให้เจ้าสอดปาก!”
เสียงสตรีชราอันเยียบเย็นหนึ่งดังออกมาจากชุดคลุมสีเทา
