ขณะเดียวกันด้านอ๋องฉินที่ได้ฟังคำหลาน ในใจก็เต็มไปด้วยความสงสัยนัก
ในเมื่อต้วนหลิงเทียนมาถึงงานประลอง 16 มณฑลแต่แรก ทำไมไม่ปรากฏตัวออกมา?
ไฉนมาปรากฏตัวเอาป่านนี้?
ต้องทราบด้วยว่าถ้าเมื่อครู่มันไม่เอ่ยปากตอบรับเรื่องที่เถียนจี้หวี่ร้องขอเวลา และให้รอคอยอีกครึ่งชั่วยาม ป่านนี้การประลอง 16 มณฑลก็คงจบลงไปแล้ว!
หากการประลอง 16 มณฑลจบลง ถึงตอนนั้นต่อให้ต้วนหลิงเทียนจะปรากฏตัวออกมาก็ไร้ความหมาย!
ทว่าต้วนหลิงเทียนกลับเลือกจะปรากฏตัวออกมาตอนนี้!
ที่สำคัญเลยก็คือคนไมได้พึ่งมาถึง แต่นั่งแฝงตัวอยู่ในอัฒจันทร์ที่นั่งพิเศษตั้งแต่แรก!!
‘ที่นี่คือวังฉิน ตามเหตุผลแล้วมันสมควรไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวมือสังหารที่อีก 15 มณฑลจ้างมาอีกต่อไป…แต่ไฉนมันกลับเลือกปรากฏตัวเอาป่านนี้ เรียกว่ามันเกือบพลาดการประลอง 16 มณฑลไปแล้วด้วยซ้ำ?’
‘หรือว่า…มันเองก็ทราบดีว่ามียอดฝีมือจากนิกายสือหังเซียนอยู่ด้วย ทั้งรู้ว่าตัวเองตกเป็นเป้าหมาย?’
‘แต่นี่ก็มิอาจกล่าวได้…ในเมื่อมันรู้แล้วว่ายอดฝีมือจากนิกายสือหังเซียนอาจซ่อนตัวคอยท่ามันอยู่ แล้วไฉนมันถึงยังจะเลือกปรากฏตัวออกมาแบบนี้อีกเล่า?’
‘ถึงต่อให้มันจะไม่แน่ว่าใจว่ายอดฝีมือของนิกายสือหังเซียนมาหรือไม่มากันแน่ แต่มันก็มิน่าจะเลือกเสี่ยงปรากฏตัวออกมามิใช่หรือไร?’
ยิ่งคิดมากเท่าไหร่ อ๋องฉินก็พบว่ามันไม่อาจเข้าใจอะไรได้เลย
