ประกายฉลาดเฉลียวเรืองวาบขึ้นในแววตาอ๋องฉิน และฟังจากวาจาของมัน ก็คล้ายจะอ่านใจรองเจ้าสำนักราชันพิษโจวอันได้ออก!
“พนันเรื่องต้วนหลิงเทียนจะมาหรือไม่มางั้นเหรอ!?”
ฉินอวี่ตกใจ
“หากข้าเดาไม่ผิดล่ะก็นะ…”
หลังได้ฟังการคาดเดาของอ๋องฉิน อ๋อง 3 ก็หยีตากล่าวออกด้วยรอยยิ้มบางๆ “ใช่แล้ว! มันไม่พ้นต้องยกเรื่องไพ่ตายของมณฑลจิ่วโยวอย่างต้วนหลิงเทียนจะมาหรือไม่มาขึ้นมาพนันแน่นอน…เพราะอย่างไรเสียตอนนี้ในเมื่อต้วนหลิงเทียนยังไม่มา กล่าวได้ว่า สิบในสิบก็คงไม่มาแน่แล้ว… ”
“พนันเรื่องนี้มันจะไม่หน้าด้านเกินไปหน่อยหรือ?”
ถึงแม้ฉินอวี่จะหวังให้ต้วนหลิงเทียนไม่มา แต่มันก็ยังรู้สึกว่า…
หากรองเจ้าสำนักพิษโจวอันยกเรื่องนี้ขึ้นมาพนัน มันก็ไร้ยางอายเกินไป!
“นอกจากนั้น…ต่อให้มันเอาเรื่องนี้มาพนันจริง มันคิดหรือว่าปรมาจารย์หลอมโอสถระดับต่ำของนิกายมังกรบินจะบ้าจี้เล่นกับมัน? เว้นเสียแต่ศีรษะของผู้อื่นจะโดนลาเตะมาจนสมองกลับแล้วจริงๆ ถึงจะไปเล่นกับมัน….”
ฉินอวี่กล่าว
ยังดีที่ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ของฉินอวี่ ไม่งั้นเขาคงหมดคำจะพูดแน่…
ยังไงนะ ถ้าเขารับพนันเรื่องนี้จริงๆ หมายความว่าเขาต้องเคยถูกลาเตะหัวจนสมองกลับมาแล้วงั้นเหรอ?
สาบาน ว่าไม่ได้จงใจด่าเขา?
