แทบจะทันทีที่เถียนจี้หวี่กล่าววิงวอนจบคำ วาจาทำนองเดียวกันนี้ก็ดังระงมขึ้นก้องพื้นที่จัดงานประลอง 16 มณฑล
ผู้คน 99 ส่วน ล้วนเชื่อว่าต้วนหลิงเทียนคงไม่มาแล้ว!
พิธีกรที่ดำเนินการจัดงานประลอง 16 มณฑลพอได้ยินคำขอของเถียนจี้หวี่ มันก็หยิบยันต์อมตะสื่อสารขึ้นมาพร้อมถ่ายพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดลงไป จากนั้นก็ปรากกฏเส้นแสงฉับไวสายหนึ่งพุ่งหายเข้าไปในม่านผ้าชั้นลอย…
มันคิดถามความเห็นของอ๋อง 3 ว่าจะให้มันตัดสินอย่างไรดี จะรอหรือให้จบการประลอง 16 มณฑลคราวนี้เลย?
“พี่ใหญ่…ท่านคิดว่าอย่างไร ต้องรอหรือไม่?”
พออ๋อง 3 ได้รับยันต์อมตะสื่อสาร มันก็หันไปมองถามอ๋องฉินข้างๆทันที
“เอาเป็น่า รอสักครึ่งชั่วยามแล้วกัน”
สองตาอ๋องฉินทอประกายเรืองวูบ “นี่ถือได้ว่าเป็น ‘ความชื่นชม’ ของข้าที่มีต่อต้วนหลิงเทียน…อย่างไรเสียก็มิใช่เรื่องง่ายเลยที่เขตวังฉินของพวกเรา จะปรากฏอัจฉริยะที่ร้ายกาจเยี่ยงปีศาจเช่นนี้ขึ้น…”
“ได้”
อ๋อง 3 พยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็หยิบยันต์อมตะสื่อสารออกมาส่งข้อความกลับไปถึงพิธีกรทันที
ด้านพิธีกรพอได้ยันต์อมตะสื่อสารตอบกลับ มันก็ประกาศต่อหน้าทุกคนทันที
