อ๋อง 3 ส่ายหน้าไปมาพลางกล่าว “อันที่จริงทุกคนย่อมรู้ดีว่ามันเพียงแถมาหน้าด้านๆเท่านั้น…ไม่มีผู้ใดคิดเห็นด้วยกับการเดิมพันครั้งนี้หรอก”
ขณะเดียวกัน
“ผู้ว่าเถียน”
เหนือขึ้นไปจากเวทีประลอง พิธีกรในการประลอง 16 มณฑลคราวนี้ ก็หันไปมองอัฒจันทร์ที่นั่งของมณฑลจิ่วโยว และมองจี้ไปยังเถียนจี้หวี่
“ไพ่ตายของมณฑลจิ่วโยวเจ้า ต้วนหลิงเทียน ตกลงจะมาหรือไม่มา?”
พิธีกรเอ่ยถามห้วนๆ
“ใต้เท้า ข้าน้อยหวังว่าท่านจะรออีกสักนิด…”
เถียนจี้หวี่กัดฟันกล่าว
จนถึงตอนนี้มันยังไม่เห็นแม้แต่เงาของต้วนหลิงเทียนเลย
ถึงแม้ในใจมันก็ตัดสินไปแล้วว่าต้วนหลิงเทียนไม่น่าจะมา หากแต่ด้วยความไม่ยินยอมและจิตใต้สำนึกของมันที่ตั้งความหวังกับต้วนหลิงเทียนเอาไว้สูง ก็คิดไปว่า สุดท้ายเดี๋ยวต้วนหลิงเทียนต้องนำพาอรุณรุ่งแห่งความหวังมาให้มณฑลจิ่วโยวของมันแน่…
ด้วยเหตุนี้มันจึงพยายามวิงวอนออกมา เพื่อซื้อเวลาให้ต้วนหลิงเทียนเพิ่ม
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าอยู่ๆต้วนหลิงเทียนก็โผล่ขึ้นมาพอดี?
“รอ? จนป่านนี้แล้วยังจะรออันใดอีก?”
“หึๆ! ไพ่ตายมณฑลจิ่วโยว ต้วนหลิงเทียน ผู้นั้น…หากคิดมาลงประลองจริงป่านนี้อย่างไรก็ต้องปรากฏตัวออกมาแล้ว ไฉนยังไม่โผล่ออกมาเช่นนี้ได้?”
“ข้าว่ารอไปก็ไร้ประโยชน์ เสียเวลาผู้อื่นเปล่าๆ! ต้วนหลิงเทียนนั่นมิมาแน่!!”
…
