อย่างไรก็ตามมันก็ไม่คิดชักช้า เร่งหยิบแหวนพื้นที่ว่างเปล่าก่อนจะบรรจุหินอมตะระดับสูง 50,000 ก้อนลงไป แล้วส่งมอบให้อ๋อง 3 ทันที
“มีอ๋อง 3 ให้เกียรติเป็นคนกลางเช่นนี้ ข้าก็ไม่ต้องกลัวเจ้านั่นมันโกงแล้ว…”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยออกด้วยเสียงแหบชรา ขณะเดียวกันก็หยิบแหวนพื้นที่อันบรรจุไว้ด้วยหินอมตะระดับสูงแสนก้อนส่งไปให้อ๋อง 3 ทันที
อ๋อง 3 ตรวจสอบแหวนทั้ง 2 เล็กน้อยย ค่อยกล่าวรับรองออกมา “เอาล่ะ หินอมตะครบทั้ง 2 วง ไม่มีปัญหา”
“แต่ว่า…”
หลังจากตรวจสอบความเรียบร้อยและเก็บบแหวนพื้นที่ทั้ง 2 วงไปแล้ว อ๋อง 3 ก็หันไปมองต้วนหลิงเทียนที่ถูกปกปิดไว้ด้วยชุดคลุมปรมาจารย์อมตะสีดำมิดชิด ค่อยเอ่ยขึ้นว่า “ปรมาจารย์ท่านนี้ ดูเหมือนท่านจะเป็นอาวุโสกิตติมศักดิ์ของนิกายมังกรบินใช่หรือไม่? มิทราบท่านช่วยไขข้อข้องใจให้ข้าได้หรือไม่…ว่าไฉนท่านถึงมองฉู่เหยียนในแง่ดีกว่า?”
“เมื่อครู่พอดีข้าเองก็ได้ยินที่ท่านกล่าว ว่าหากเทียบกับหยางจิ้นแล้ว ฉู่เหยียนเป็นคนที่ใจเย็นกว่า…กระทั่งหากจะมีผู้ใดเสียสมาธิก่อนก็สมควรเป็นหยางจิ้นไม่ใช่ฉู่เหยียน…”
“เพียงแค่…ข้าสงสัยนัก ไฉนท่านคิดว่าหยางจิ้นจะต้องเป็นฝ่ายวอกแวกและเผยช่องโหว่ก่อนเล่า?”
อ๋อง 3 กล่าวถามออกมาจนจบ
และแทบจะพร้อมกันกับที่อ๋อง 3 ถามจคำ ทุกสายตาในอัฒจันทร์ที่นั่งสำหรับบุคคลพิเศษ ก็หันไปจับจ้องมองต้วนหลิงเทียนยด้ยความสนใจทันที
