ลย
แค่ปราณจากคนผู้นี้ล าพังก็ตรึงเขาแน่นิ่งแล้ว
“สัตว์ภูตกลายพันธุ์ที่บรรลุกฎแห่งแสงไงเล่า”
ใบหน้าของเกาเฉวียนกลั้นรอยยิ้มไม่อยู่ เขารู้สึกว่าโอกาสมาถึงแล้ว เขาจับตัวเจียงผิงอันได้อีกครั้ง และยังพบร่องรอยของมังกรจักรพรรดิด้วย
ยุคสมัยอันเป็นของเขาเกาเฉวียนก าลังมา!
ดวงตาของเจียงผิงอันหรี่ลง ที่แท้เสี่ยวไป๋ก็มีชื่ออหังการเช่นนี้แต่เขารู้สึกว่าเสี่ยวไป๋ผู้วัน ๆ เอาแต่อ่านนิยายหาเหมาะสมกับชื่อนี้ไม่
เกาเฉวียนขมวดคิ้วยามเห็นเจียงผิงอันไร้ปฏิกิริยา เด็กนี่บ้าบอจริง ๆ ช่างเถอะ ส่งมันไปนรกเสียเดี๋ยวนี้ เหลือไว้แต่ศพก็พอแล้ว
เกาเฉวียนโบกมืออย่างเฉียบเฉย ร่างของเจียงผิงอันสะบั้นเป็นสองเสี่ยงทันใด
แต่ม่านตาของเกาเฉวียนหดตัว
ซากศพตรงหน้าเขานี้หามีโลหิตไม่!
นี่มิใช่ร่างจริงของเจียงผิงอัน แต่เป็นวิญญาณเทวะ!
ตู้ม!
เรือเหาะพลันระเบิดตัว สุญตาพังทลาย คลื่นมิติแปรปรวนเกินคณานับฉีกทึ้งร่างของเกาเฉวียน
“ไอ้เด็กสมควรตาย! กล้าหลอกตลบหลังข้า!”
เกาเฉวียนผู้เดือดดาลพุ่งออกจากมิติอันแปรปรวน
ขณะนี้ เขามิได้สะอาดสะอ้านสูงส่งเช่นกาลก่อน แต่ร่างนั้นโชกโลหิต บาดแผลบางแห่งกระทั่งลึกถึงกระดูกขาวโพลน สภาพสะบักสะบอมยิ่งนัก
มิติแปรปรวนนั้นน่าสะพรึงกลัว การโจมตีของมันหาสนใจการป้องกันภายนอกไม่ และโจมตีได้ทุกส่วนในร่างกาย
ยามเรือเหาะอันปกคลุมด้วยอักขระรักษาความลับล านี้ระเบิด มันจะแผ่อ านาจกฎพิเศษ สร้างความผันผวนในมิติ
