“ไม่ใช่…อาศัยหวังฉี่หลิงนั่น ยังไม่หน้าใหญ่ถึงขั้นเชิญอาวุโสหลักของนิกายสือหังเซียนมาได้หรอก…”
อ๋องฉินกล่าว
“นะ…นิกายสือหังเซียน!? กระทั่ง…เป็นอาวุโสหลัก!?”
แทบจะทันทีที่อ๋องฉินกล่าวจบคำ อ๋อง 3 ก็ถึงกับสะดุ้งไปด้วยความตกใจ สีหน้ายังเริ่มซีดลง มองถามอ๋องฉินออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
นิกายซือหังเซียน นั้นเป็นขุมพลังที่ทรงพลังอำนาจเหนือกว่า ประเทศอวิ๋นเหยียนเสียอีก…
ที่สำคัญไม่เพียงเหนือกว่าประเทศอวิ๋นเหยียนแห่งนี้ นิกายสือหังเซียนกระทั่งทรงพลังเหนือกว่าประเทศอมตะระดับสูง ที่อยู่เหนือประเทศอมตะอวิ๋นเหยียนของพวกมันไปอีกขั้นด้วยซ้ำ!
ต่อให้เป็นประเทศอมตะระดับสูง ก็ไม่กล้าล่วงเกินนิกายสือหังเซียนง่ายๆ เพราะสำหรับประเทศอมตะระดับสูงแล้ว นิกายสือหังเซียนก็ไม่ต่างอะไรจากพยัคฆ์ร้าย!
นอกจากนี้มันยังได้ยินมาอีกว่า…
ชนชั้นอาวุโสหลักแทบทุกคนของนิกายสือหังเซียน ล้วนมีพลังฝึกปรืออยู่ในขอบเขตขุนนางอมตะ!
“ไม่ผิด”
อ๋องฉินพยักหน้า
“อาวุโสหลักนิกายสือหังเซียน…นั่นคือยอดฝีมือด่านพลังขุนนางอมตะ! พี่ใหญ่…ท่านแน่ใจหรือว่าคนในชุดคลุมสีเทานั่นเป็นตัวตนขอบเขตขุนนางอมตะ?”
อ๋อง 3 กล่าวถามด้วยท่าทางหวาดกลัว
“เมื่อครู่ข้าลองตรวจสอบมันดู…และที่ข้ารู้สึกได้ ก็มีแต่ความลึกล้ำสุดหยั่งถึง!”
อ๋องฉินกล่าวออกเสียงหนัก
ลึกล้ำสุดหยั่งถึง!
ใจอ๋อง 3 จมดิ่งลงไปในทันใด
“ขุนนางอมตะ?!”
