“น้อง 3…เมื่อครู่เจ้าสังเกตเห็นคนในชุดคลุมสีเทานั่นหรือไม่?”
ทันใดนั้นเองอ๋องฉินคล้ายฉุกคิดอะไรขึ้นได้ จึงหันไปมองถามอ๋อง 3 ด้วยสีหน้าท่าทีจริงจัง
“ทำไมหรือพี่ใหญ่ หรือมันมีปัญหา?”
อ๋อง 3 ผงะไปทันใด
เพราะเมื่อครู่มันก็สังเกตเห็นได้ ว่าในขณะที่ทุกคนยืนทำความเคารพพี่ใหญ่ของมันกันหมด ก็มีแค่คนในชุดคลุมสีเทาข้างๆหวังฉี่หลิงผู้ว่าการมณฑลผิงชานเท่านั้น ที่นั่งเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่ได้ อีกทั้งดูเหมือนหวังฉี่หลิงจะแลดูนอบน้อมเป็นพิเศษ
อย่างไรก็ตามพอเห็นว่าร่างในชุดคลุมเทาไม่ได้สร้างงปัญหาอะไรมันก็เลิกสนใจไป
“มีปัญหา…กระทั่งไม่ใช่ปัญหาเล็กๆ!”
อ๋องฉินกล่าวเสียงเข้ม
“มัน…คงไม่ใช่คนที่หวังฉี่หลิงจ้างมาฆ่าต้วนหลิงเทียนหรอกนะ?”
อ๋อง 3 ย่นคิ้วเอ่ยถาม
มันเองก็ได้ยินมาแล้ว เรื่องที่อีก 15 มณฑลที่เหลือลงขันกันจ้างยอดฝีมือไปฆ่าต้วนหลิงเทียนแห่งมณฑลจิ่วโยว…
อย่างไรก็ตาม มันเพียงคิดว่าอีก 15 มณฑลกล้าลงมือก็แค่ในเขตมณฑลจิ่วโยวเท่านั้น
พอการประลอง 16 มณฑลเริ่มต้นขึ้น อยู่ภายใต้สายตาของวังฉินมันแบบนี้ ต่อให้ต้วนหลิงเทียนปรากกฏตัวออกมา อีก 15 มณฑลก็คงไม่มีทางกล้าลงมือเล่นงานต้วนหลิงเทียนแน่
เพราะนั่นจะไม่ต่างอะไรกับท้าทายอำนาจวังฉิน!
“ฆ่าต้วนหลิงเทียน?”
สีหน้าท่าทีฉินอวี่เปลี่ยนไปทันใด
ต้วนหลิงเทียนนั้น อาจกล่าวได้ว่าเป็นสหายเพียงหนึ่งเดียวของมัน ทั้งยังเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตมันอีกด้วย
