“ข้ากลัวว่าจะมิใช่เวทย์พลังสนับสนุนระดับลี้ลับธรรมดาๆ…ข้าเห็นเวทย์พลังสนับสนุนระดับลี้ลับมาก็มาก แต่อานุภาพการเสริมพลังกระบวนท่าเมื่อครู่ นับว่าทรงพลังกว่าเวทย์พลังระดับลี้ลับที่ข้าเคยเห็นมากนัก!”
…
เสียงจากผู้ชมรอบเวทีตอนนนี้ดังระงมปานตลาดสด ฟังๆแล้วดูเหมือนทั้งหลายจะตกใจกับพลังอำนาจของฝ่ามือสีเลือดของฉินอวี่ที่สมควรเป็นเวทย์พลังระดับลี้ลับไม่น้อย!
“ข้าไม่คิดเลยว่าฉินอวี่จะปกปิดพลังฝีมือเอาไว้…”
“จากอานุภาพฝ่ามือเมื่อครู่ของฉินอวี่ นับว่าทรงพลังสุดที่หลายคนจะต้านทานรับไหว ตอนนนี้ดูไปแล้วเรื่องติด 3 อันดับแรกชั่วคราวคงมิใช่ปัญหา เพียงรอให้แต่ละมณฑลทิ้งไพ่ตายลงมาก่อนจึงจักตัดสินได้”
“ข้าไม่คิดเลยว่าพลังฝึกปรือของฉินอวี่จะก้าวหน้ารวดเร็วถึงเพียงนี้…หากให้เวลามันอีกไม่กี่ปีหรือสักสิบกว่าปี อาจได้เป็นต้วนหลิงเทียนคนที่สอง”
…
เหล่าผู้อาวุโสของมณฑลจิ่วโยวไม่กี่คนที่ติดสอยห้อยตามเถียนจี้หวี่มา อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ
กระทั่งอาวุโสฝ่ายในทั้งสองอย่างผางปิงกับเจิ้งชิว พอมองไปยังฉินอวี่อีกครั้ง ในแววตาก็เผยให้เห็นความชื่นชมประการหนึ่ง
“เวทย์พลังสนับสนุนนั่นมัน…หรือว่า”
ส่วนทางด้านผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว เถียนจี้หวี่นั้น พอมองไปยังฉินอวี่อีกครั้ง ลูกตาของมันพลันหดหยีเล็กลง คิ้วยังย่นยู่เป็นปมราวกับครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่าง
