เถียนจี้หวี่หยีตากล่าวออกเสียงเบา “แล้วไฉนผู้ว่าหวังถึงได้รีบตัดสินนักเล่า? อีกทั้งดูเหมือนท่านจะไม่อยากให้ต้วนหลิงเทียนมาอย่างออกหน้าออกตาเสียเหลือเกิน…ดูเหมือนท่านจะไม่ได้มีความมั่นใจในตัว หยางจิ้น ของมณฑลผิงชานท่านเอาเสียเลย”
กล่าวถึงท้ายประโยคน้ำเสียงของเถียนจี้หวี่ก็ไม่ขาดการเย้ยเยาะ
หยางจิ้นที่ว่าก็คือไพ่ตายที่มณฑลผิงชานเก็บไว้ช่วงชิง 3 อันดับแรก และยังไม่ได้ลงมือเคลื่อนไหวแต่อย่างใด
อย่างไรก็ตามถึงหยางจิ้นจะยังไม่ได้ลงมือ หากทว่าพลังฝีมือของมันก็เป็นที่ยอมรับของทั้งมณฑลผิงชาน แม้พลังฝีมืออาจไม่สู้ต้วนหลิงเทียน แต่ชื่อเสียงของมันในมณฑลผิงชาน ก็โด่งดังไม่น้อยกว่าชื่อเสียงของต้วนหลิงเทียนในมณฑลจิ่วโยวเลย
“หากเป็นผู้อื่นข้าไหนเลยจะไม่มั่นใจในตัวหยางจิ้นได้…แต่เว้นต้วนหลิงเทียนของท่านไว้คนหนึ่ง เพราะต่อให้เป็นหยางจิ้นข้าก็ไม่มีความมั่นใจอันใด และมิใช่ข้าเท่านั้น กระทั่งทุกมณฑลก็ไร้ผู้ใดมั่นใจในคนของตัวเองหากต้วนหลิงเทียนนปรากกฏตัว…”
ได้ยินคำเย้ยเยาะของเถียนจี้หวี่ หวังฉี่หลิงไม่ได้สนใจอะไรมากมาย เลือกจะกล่าวตอบโต้ออกไปยืดยาว “เพราะสุดท้ายต้วนหลิงเทียนผู้นั้น เมื่อเกือบปีที่แล้วก็ได้เผยพลังฝีมืออันน่ากลัวออกมาในตระกูลหลิว จนผู้คนได้ประจักษ์กันทั่ว ว่าใกล้เทียบกับต้าหลัวจินเซียนได้เต็มที…”
