ด้วยถูกสถานการณ์บีบคั้น ผู้ว่าทั้ง 15 มณฑลที่เหลือรวมถึงตัวมัน ก็ได้หารือกันเป็นการลับ และตัดสินใจลงขันจ้างวานยอดฝีมืออันร้ายกาจไปฆ่า ‘ต้วนหลิงเทียน’ เพื่อสกัดดาวรุ่งเสีย!
อนิจจาพอยอดฝีมือที่รับงานเดินทางไปถึงเมืองประจำมณฑลจิ่วโยว…
เป้าหมายก็ได้หายตัวเข้ากลีบเมฆไปเสียแล้ว!
“อันที่จริงหากมณฑลผิงชานเรามีรุ่นเยาว์ที่ร้ายกาจเหมือนต้วนหลิงเทียน พวกเราก็ย่อมเลือกปกป้องคนด้วยวิธีนั้นเหมือนกัน…”
ชายวัยกลางคนด้านหลังหวังฉี่หลิง กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มขื่นขม “ข้าน้อยกระทั่งคาดไว้ตั้งแต่ตอนที่ใต้เท้าไปหารือกับผู้ว่าคนอื่นเรื่องจ้างวานฆ่าต้วนหลิงเทียน ว่า 9 ใน 10 ส่วนไม่พ้นเรื่องต้องจบลงเช่นนี้”
“เหอะ!”
ชายอีกคนที่ยืนหลังหวังฉี่หลิงพอได้ฟังคำชายวัยกลางคน ก็พ่นลมสบถ กล่าวค่อนแคะว่า “เรื่องที่เจ้าคิดได้ หรือเจ้าคิดว่าใต้เท้าผู้ว่าจะคิดไม่ได้?”
“เพียงแค่ใต้เท้าผู้ว่าคิดว่าหากยังหลงเหลือความเป็นไปได้ ต่อให้จะน้อยนิดเพียงใดก็ต้องลองดูสักครา…ผู้ว่าอีก 14 มณฑลก็เช่นกัน เนื่องจากหากต้วนหลิงเทียนนั่นยังอยู่ ก็เสมือนการประลอง 16 มณฑลที่พระราชวังฉินครานี้ไม่ยุติธรรม”
“สุดท้าย…ในเมื่อต้วนหลิงเทียนนั่นไม่ตายเช่นนี้ เช่นนั้นขอเพียงมันมาเข้าร่วมงานประลองครานี้ได้ อันดับแรกก็คงไม่พ้นมือมัน…”
หลังกล่าวจบชายคนดังกล่าวก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอย่างอับจน
“นั่นสิ…”
คนอื่นๆก็รู้สึกไม่ต่าง
